*** 31.08.03 *** http://www.carelschouten.com

1. Vegetarisch
2. Kunst
3. Literatuur

Hallo lieve mensen,

In een vorig schrijven vermeldde ik dat ik het wel wat aangenamer vond bij wat lagere temperaturen. Nu hoeft het weer wat mij betreft ook weer geen herfstachtige vormen aan te nemen: zeker nu een groot openluchtgebeuren als de Uitmarkt (http://www.uitmarkt.nl) plaatsheeft. Van de Uitmarkt van vorig jaar herinner ik me nog dat ik me een weg baande door het van zware regenval zompige Museumplein naar een tent waar een rapper zou optreden. Helaas was deze rapper niet 'hardcore' genoeg om net als ik de elementen te trotseren en ging het optreden derhalve niet door. Nu speelt de rapgroep Spearhead (http://www.spearheadvibrations.com/) met Michael Franti op het grote podium op het Museumplein. Vijf jaar geleden zag ik de groep in Paradiso met hun 'Chocolate Supa Highway' tour. Ook vond ik een tweetal cd's van de band in mijn onlangs op orde gebrachte cd-collectie, en ik heb door ze te beluisteren mijn huiswerk gedaan.

Afgelopen week zag ik in de bioscoop twee films. Allereerst "The Quiet American" (http://www.miramax.com/quietamerican/) van Phillip Noyce - tevens regisseur van het eerder besproken "Rabbit-Proof Fence" - naar het gelijknamige boek van Graham Greene. Het speelt in het door de Fransen bezette Indo-China (thans Vietnam) van 1952. Een Engelse journalist (Michael Caine) leidt er een rustig leven met zijn jonge maîtresse Phuong. Het bevalt hem prima in Saigon, maar de krant waarvoor hij werkt wil hem terugroepen naar Londen. Hij gaat daarom op zoek naar verhalen om zijn verblijf te kunnen verlengen. Dan verschijnt een idealistische jonge Amerikaan ten tonele, die deel uitmaakt van een medisch programma voor oorlogsslachtoffers in de strijd tussen de Fransen en de communisten in het Noorden. Zaken veranderen als hij als een blok valt voor de beeldschone Phuong.
Voorts zag ik "Sous Le Sable" (http://us.imdb.com/title/tt0240913/) van François Ozon, van wie ik reeds twee films gezien heb. Het vertelt het verhaal van een echtpaar Jean en Marie (gespeeld door Bruno Cremer en Charlotte Rampling) dat al jaren gelukkig getrouwd is en de vakanties doorbrengt in een zomerhuis aan de kust in Zuid-Frankrijk. Op het strand aangekomen neemt Jean gelijk een duik in zee, terwijl Marie op het droge achterblijft. Als haar man na een half uur nog niet terug uit het water is, schakelt Marie de strandwacht in om naar haar man te gaan zoeken maar zonder resultaat. Een half jaar later lijkt Marie haar draai weer gevonden te hebben en vervolgt ze haar baan als docent op de universiteit. Ze doet echter of er niets veranderd is: ze blijft voor haar man koken en cadeautjes voor hem kopen. Haar beste vriendin doet pogingen om haar over haar verdriet heen te helpen en brengt haar in contact met de vrijgezel Vincent. Dan krijgt Marie van de kustwacht het verzoek een lijk, dat net uit de zee geborgen is, te identificeren.

Er lijkt dit weekend een einde te komen aan de serie house-warming party's in mijn appartement. Voor het laatste gezelschap - mijn familie - ga ik putten uit de Vlaamse keuken. En laat er nu net een Allerhande (http://www.ah.nl/allerhande/), het culinaire tijdschrift van Albert Heijn, uitkomen vol recepten uit de Belgische keuken. Dus zo kan men nog wat inspiratie opdoen!
Het begint er in huis trouwens steeds meer op te lijken: ik heb een prachtig boekenkastje gekregen, waardoor mijn in dozen opgeslagen boeken ontstoft konden worden en het daglicht weer mochten zien. Ook ben ik, zoals ik boven reeds zei, bezig met het ordenen van mijn toch wel aanzienlijke cd-collectie.

VEGETARISCH

De Mexicaanse keuken blijft toch wel een van mijn favorieten. De gerechten van deze keuken zijn eenvoudig te bereiden en de ingrediënten zijn in elke supermarkt te koop. Wel moet men er niet te veel van eten, daar het met kaas en deegwaren allemaal nogal machtig is. Zo ook het volgende recept dat ons nog doet denken aan de afgelopen tijden dat het hier net zo heet was als in Midden-Amerika nu. Geef er veel ijsbergsla met een lichte zoetzure vinaigrette (bijv. van Calvé) bij.

* Tortillataart
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Tortillataart.htm

Vaak kun je bij een recept al aan de ingrediënten zien of het lekker gaat worden. Dat is bij het volgende Oostenrijkse recept ook het geval. Het is een heerlijk stevige maaltijd met veel contrasterende smaken. Ik kan u aanraden de Strudel in een bakblik/springvorm te doen, daar hij anders uiteen kan vallen. In plaats van filodeeg kunt u ook gewoon bladerdeeg nemen. Zorg wel dat u er flink veel vers basilicum bij doet! Serveer er de bij het bereiden overgebleven port bij, bijvoorbeeld een mooie Quinta do Noval.

* Notenstrudel met basilicum en zoete bessensaus
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Notenstrudel.htm

KUNST

Het pastel van deze week betreft een illustratie bij het verhaal over Demeter en Persephone. Demeter was de godin van de landbouw. Daarbij wijdde zij elke bruid en bruidegom in tot de geheimen van de slaapkamer. Ondanks deze laatste functie bleef zij zelf ongehuwd. Ze kreeg echter wel een dochter: Persephone. Dit werd al snel Demeters oogappel die ze voor niets ter wereld zou willen verruilen. Hades, de god van de onderwereld kreeg echter al snel een oogje op Persephone, en daar hij begreep dat Demeter haar niet vrijwillig zou willen afstaan besloot hij haar dochter te ontvoeren. Toen Persephone bij haar vriendinnen was, spleet de aarde open en kwam daaruit een gouden koets met gitzwarte paarden om Persephone mee te nemen. Al snel miste Demeter haar dochter en begon haar overal te zoeken, maar tevergeefs. Demeter liep geslagen twintig kilometer naar Eleusis, waar ze op een steen ging zitten. Ze werd door de koning van Eleusis opgemerkt en meegenomen naar zijn paleis. Daar kreeg zij eten en zelfs een onderdak. In ruil daarvoor nam zij de zorg voor de kinderen van de koning en koningin op zich. Ze leerde één van de koningszonen de beginselen van de landbouw, waar zij uiteindelijk de godin van was.
Op een goede dag zag Helius, de Zonnegod, dat Persephone in de onderwereld bij Hades was. Daarop liet Zeus, de broer van Hades, een goddelijk figuur, Hermes, afdalen om Persephone terug te halen. Hades liet haar gaan op voorwaarde dat zij de zaden van een granaatappel zou eten: wie namelijk in de onderwereld iets eet blijft er altijd min of meer aan verbonden. Zo moest Persephone in de wintermaanden in de onderwereld verblijven. In die tijd treurde Demeter, zoals gezegd godin van de landbouw, en kon er op het land niets verbouwd worden. In de overige negen maanden was Persephone bovengronds en kon het land verbouwd worden. Ga voor een interactieve navertelling van dit verhaal naar: http://www.arthistory.sbc.edu/imageswomen/papers/paolicchidemeter/demeter.html

* Demeter en Persephone
- http://www.carelschouten.com/pastels/Demeter_en_Persephone.htm

Wie geïnteresseerd is in de Middeleeuwse kunst moet eens een bezoek brengen aan het Catherijneconvent (http://www.catharijneconvent.nl/) in Utrecht. Ook het Rijksmuseum (http://www.rijksmuseum.nl/) heeft een aardige collectie van 14de en 15de eeuwse religieuze kunst. De volgende tekening stelt een mandorla voor. Een mandorla is een amandelvormig versierde afbeelding van een heilige. Die wordt als een aureool omgeven door decoraties waarin de vier evangelisten zijn verwerkt. Het geheel wordt meestal gevat in een vierkant raamwerk.

* Middeleeuwse mandorla
- http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/Middeleeuwse_mandorla.htm

Artsen hebben het soms zwaar te verduren met patiënten die beweren overal last van te hebben. Zodra ze ergens een licht pijntje of een kleine irritatie voelen bellen ze de arts gelijk op met het verzoek medicijnen voor te schrijven of er een foto van te maken. Zo zit ik ook af en toe in elkaar. Er hoeft maar even een abnormaliteit te zijn of ik meld het bij de medische staf van de kliniek waar ik met een been nog aan verbonden ben.

* Alles doet pijn
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/alles_doet_pijn.htm

LITERATUUR

Het komt veelvuldig voor dat ik muziek zit te luisteren en bedenk: hé, daar zit wellicht een gedicht in! De volgende twee gedichten zijn voortgesproten uit de Duitse band Rammstein (http://www.rammstein.de/), waarvan ik voor het eerst een paar jaar geleden in de Oekraïne een cd kocht. Ik herinner me nog goed een avond in een open disco aan het strand, waar je voor vijf grivna een plaat kon aanvragen. Dat deed ik dan ook veelvuldig met nummers van deze Duitse rockers, hetgeen door de overige discogangers niet onverdeeld enthousiast ontvangen werd.

* Ik wil
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#ik_wil

* Vuurvast
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#vuurvast2

Om in de sferen van de muziek en de rap te blijven heb ik getracht een gedicht te schrijven met een hiphop-moraal. Ben je in de buurt van Amsterdam en lees je deze update tijdig (31.08.03), dan kun je vanavond op de Uitmarkt de rapgroep Osdorp Posse (http://www.xs4all.nl/~osdorp/) nog zien om 20:30 op het Doenpodium.

* Volg die trend
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#volg_die_trend

Tot hier dit keer. Ik wens iedereen een fijne week toe en - to whom it may concern - een voorspoedige start van het academische jaar!

Groetjes,

Carel.