*** 28.12.03 *** http://www.carelschouten.com

1. Films
2. Tentoonstellingen
3. Recepten
4. Woord
5. Beeld

Hallo lieve mensen,

De totstandkoming van een website is iets dat je niet in een uurtje of wat voor elkaar hebt. Er behoort mijns inziens een gedegen voorbereiding aan vooraf te gaan. Om te beginnen moet je je bedenken wat je erop wilt zetten en wat voor publiek je beoogt. Dan moet nog nagedacht worden over de te gebruiken software voor het genereren van de pagina's voor je site. Tot slot heb je een webhost nodig die past bij jouw profiel. Naargelang de hoeveelheid dataverkeer en de hoeveelheid harde-schijfruimte kies je een passend abonnement uit. En als al deze voorbereidingen getroffen zijn komt het leukste gedeelte: je eerste pagina uploaden naar het aan jou toegekende domein en de wetenschap dat de hele wereld met een paar woorden en muisklikken toegang kan krijgen tot jouw partikel in het gigantische wereldwijde web! Voor het maken van html-pagina's kun je een zogenaamde WYSIWYG-editor (What You See Is What You Get) editor gebruiken, zoals Frontpage van Microsoft of Composer van Netscape. Dat zijn gratis programma's waarmee je internetpagina's kunt maken zonder kennis te hoeven nemen van de html-taal. Ikzelf gebruik voor mijn pagina's meestal Dreamweaver van Macromedia. Alhoewel voor dit softwareproduct betaald moet worden, heeft het een paar grote voorbeelden: de interface is erg gebruikersvriendelijk en aan te passen aan de eigen wensen. De pagina's die ermee gegenereerd worden zijn zuiver en bevatten weinig "ruis" in de vorm van reclameboodschappen. Tot slot heeft het een aantal extra's, zoals voorgebakken javascripts (elementen die een webpagina "tot leven" brengen) en styles. Een overzicht van gratis en gedeelde (shareware) html-editors is te vinden bij Tucows (http://www.tucows.com/htmledit95_default.html). Als laatste wilde ik nog kwijt dat het nooit kwaad kan tenminste enige kennis van de html-taal te vergaren. WYSIWYG-editors laten namelijk altijd rommel op je pagina's achter en doen soms dingen die je net niet helemaal zo bedoeld had. Een goede, door mij beproefde beginnerscursus is "HTML voor beginners" van Academic Service (ISBN: 9039517339).

FILMS

Gisteren woonde ik "Ironija sud'by, ili s legkim parom" (http://www.imdb.com/title/tt0073179/) bij van Eldar Rjazanov in Filmhuis Cavia. Het was tevens de laatste film van het Russische filmfestival "From Russia with Laughter". Het is een film die qua lengte kan wedijveren met "Lords of the Ring" en dient bij voorkeur op oudejaarsavond bekeken te worden. Het gaat over een paar jongens die volgens een oude traditie op oudejaarsdag naar het badhuis gaan en een flinke neut wodka nemen. Diezelfde avond moet een van de jongens van Moskou naar Leningrad vliegen. Doordat de vier volstrekt beneveld zijn zetten ze Zjenja, de verkeerde, op het vliegtuig. Als Zjenja aankomt in Leningrad denkt hij dat hij nog in Moskou is. Beschonken als hij is, neemt hij - nog in de veronderstelling dat hij in Moskou is - een taxi naar huis. Maar laat nu de straatnaam en het huisnummer dat hij noemt ook in Leningrad voorkomen. En laat nu ook de sleutel toevalligerwijs passen en het interieur er precies zo uitzien als bij hem thuis. Door al deze omstandigheden, een ironie van het lot te noemen, gaan een aantal mensen het nieuwe jaar in op volstrekt andere wijze dan gedacht. Het is alsof zich in een nacht een heel leven voorbijtrekt. Het voorkomen van identieke adressen, sleutelgaten en inboedel is uiteraard een knipoog naar het toenmalige sovjetregime, dat het begrip 'eenheidsworst' niet vreemd was.

Vanaf heden zal ik elke week in de rubriek "Films" een James Bond film (http://www.jamesbond.com/) bespreken. Zoals menigeen weet heb ik de beschikking over de complete dvd-verzameling van de Britse geheim agent. Deze week bespreek ik "Moonraker" met Roger Moore in de hoofdrol. Als een spaceshuttle onderweg naar Londen gestolen wordt, zendt M James Bond uit om excuses aan te bieden aan de fabrikant ervan - de miljardair Hugh Drax. Terwijl hij Drax' landgoed bezoekt, staat 007 een aantal keer in oog met de dood, hetgeen Drax natuurlijk verdachte nummer een maakt. Bond ontmoet vervolgens Dr. Holly Goodhead, een wettenschapster van de NASA en tevens CIA-agente die de werkzaamheden van Drax in de gaten houdt. Gezamenlijk met haar komt Bond een plot tot massamoord op de wereldbevolking op het spoor, waarna Drax de planeet naar zijn evenbeeld zou kunnen herbevolken. De jacht op Drax leidt Bond door de hele wereld: Californië, Brazilië, de Amazone en tot slot naar Drax' ruimtestation, vanwaar snode plannen jegens de mensheid worden voorbereid. Drax heeft intussen een oude vriend, Jaws, ingehuurd om af te rekenen met Bond. Maar is deze bikkelharde reus nog wel bereid mee te werken na geheel van Brax' plannen doordrongen te zijn?

TENTOONSTELLINGEN

In het Singer Museum (http://www.singerlaren.nl/) te Laren is de tentoonstelling "Chez Zadkine" gaande. Zadkine (1890-1967) was een uit Wit-Rusland afkomstige beeldhouwer, die u misschien kent van het beeldhouwwerk "La ville détruite" (Verwoeste stad) in Rotterdam. Dit werd in 1953 opgericht ter nagedachtenis aan het bombardement in de Tweede Wereldoorlog. Zadkine verlaat op vijftienjarige leeftijd zijn geboorteland om in Londen en Parijs te gaan studeren. Uiteindelijk belandt Zadkine ook in Amerika. Hij werkte het liefst "en taille direct", een werkwijze waarbij het beeld direct gehouwen wordt uit hout of steen. Hij bewerkte hierbij graag boomstammen in hun geheel, die overigens vaak rijzige vrouwenfiguren tot resultaat hadden. Ook had hij een voorliefde voor materialen als gips en klei, die vrijwel altijd in brons werden gegoten. De thematiek voor zijn werk komt uit de mythologie, bijbel, muziek en dichtkunst. In zijn Orpheus-beelden laat hij binnen een enkele figuur de verbondenheid van muziek, dichtkunst en natuur zien. Zadkine had een grote liefde voor poëzie en muziek en was zelf een fervent dichter. Een poëtische uitspraak die me van hem is bijgebleven, luidt: "Men moet het menselijk lichaam bezielen, totdat het zijn eigen persoonlijke liedje begint te zingen. Dat is de betovering van beeldhouwen!"
Op de tentoonstelling zien we niet alleen Zadkine's werk. We zien hem ook als leermeester, die de inspiratiebron was voor veel beginnende kunstenaars aan de Academie de La Grande Chaumière in Parijs, waaronder ruim twintig Nederlanders waren. Onder hen waren Wessel Couzijn, Lotti van der Gaag en Hans Ittmann. Heel aardig is de manier waarop het werk van de meester en zijn leerlingen, deels thematisch, wordt gepresenteerd. Men ziet duidelijk dat Zadkine uitstijgt boven zijn pupillen. Bijzonder mooi vond ik "Hommage à Bach", een kolossaal werk dat en taille direct uit een iep is gehouwen, en "Intimité", een werk van brons van een in tweeën gespleten figuur die symbolisch is voor het begrip narcisme, eigenliefde. Hieronder volgen twee gedichten die ik bij "La ville détruite" maakte en "Guerrier" van Tajiri, ook een volgeling van Zadkine.

RECEPTEN

Nu de kerst voorbij is, rest ons nog oudejaarsavond en nieuwjaarsdag. Ook dan zal er door mij weer uitbundig gekookt worden. Uiteraard heb ik weer het web afgespeurd naar leuke ideeën om dit gebeuren culinair op te luisteren. Zo kwam ik toevallig op een Duitse pagina met vegetarische Silvester-Raclette (http://www.petra-kaiser.de/xmasraclette.htm). En laat ik nu net weten dat de Duitsers met "Silvesterabend" oudejaarsavond bedoelen. Silvester was namelijk een paus (314-335), wiens naamdag volgens de kerkelijke annalen op 31 december valt. Op de dag dat mijn vader traditioneel de grote frituurpan van stal haalt en er egale, van tentakels verstoken oliebollen in bakt. Nou, dat op bovengenoemde webpagina beschreven racletten lijkt me wel wat, zeker voor een kaasminnend vegetariër als ik. Voordat ik me hier echter aan waag wil ik eerst eens aan de weet komen wat voor keukengerei hier allemaal bij komt kijken: ik houd u t.z.t. op de hoogte. Voor het besluit van dit jaar kom ik nog ietwat traditioneel uit de bocht met een Grieks diner. De gerechten ervan bevatten veel groenten en zijn betrekkelijk licht verteerbaar. Als u niet meer kaas gebruikt dan in de recepten aangegeven en u voor het toetje magere yoghurt neemt kunt u met een goed geweten het nieuwe jaar ingaan.

* Grieks Oudejaarsmenu
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/grieks_oudejaarsmenu.htm

Racletten, ofwel fonduen met aardappelen en door grillen gesmolten kaas, is een appetijtelijke manier om de tijd door te brengen. Wel lijkt het me door al die kaas een behoorlijk calorische. Dat onze oosterburen, maar ook de Zwitsers er ook lichter te verteren eetgewoonten op nahouden blijkt wellicht uit onderstaande recepten. Voor bij de salade kan ik Griekse Mitzithra aanbevelen. Deze geitenkaas heeft een stevige, notige smaak en is lekker romig. Elke gerenommeerde kaaswinkel heeft hem. De bosbessen in het tweede recept zijn vers natuurlijk het lekkerst, maar u kunt ze ook uit een blikje op sap of siroop nemen. Slagroom kunt u uit een spuitbus halen, maar ook voorgeklopt en gezoet in een beker bij Albert Heijn. Lichte varianten van slagroom, zoals koksroom of slankroom laten zich helaas niet stijfkloppen.

* Salade met broccoli en geitenkaas
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Salade_met_broccoli.htm

* Bosbessen uit Zwitserland
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Bosbessen_uit_Zwitserland.htm

WOORD

Hoe kan het ook anders dan dat ik in deze laatste updatebrief van het jaar kom met een aantekening die verband houdt met de jaarwisseling:
"Wat een mooie Silvesteravonden waren daar. Ik herinner me het bos met een open vlakte waar tegen het vallen van de schemering op modderige plekken Amerikaans voetbal werd gespeeld. Als het dan donker was en de digestie reeds zijn werk had gedaan, gingen we met een club de tuinenloop doen, dat wil zeggen clandestien de grondgebieden van de aanpalende woningen binnenstormen en verkennen. Er moest echter behoorlijk worden opgepast: een wilde hond, Tuuntje genaamd, kon luidkeels blaffen en je broekspijpen aan flarden bijten.
Als dan het moment suprème naderde maakten we de balans op van gezamenlijk ingeslagen vuurwerk, hoofdzakelijk in de vorm van rode "broden" en pakketten. Dan renden we over de oprijlaan naar de openbare weg om passerende automobilisten te kennen te geven dat ze rond die middernacht maar beter niet de wegen konden bereiden.
De avond duurde tot minstens vier uur. Als de vorst reeds gevallen, was maakten we de weg naar het door nachtelijk lommer omgeven bassin, dat dienst deed voor het zoeken van afkoeling na een hete sauna. Het bijbehorende saunahokje was helaas reeds afgebrand. Het bassin deed echter goed werk in die winterse dagen doordat het met ijsschotsen bedekt was waar je over heen kon rennen. Uiteraard was het bepalen van een nat, en vooral koud pak hierbij inbegrepen."

* Aftellen!
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/aftellen.htm

Jaren geleden kwam ik in aanraking met een stem die me toesprak. Het zou kunnen zijn dat ik hier in een vorige update al eens op in ben gegaan, dat weet ik niet meer. Het was in elk geval of iemand in die tijd mentaal contact met me probeerde op te nemen. Op verschillende tijden heb ik deze stem, die overigens in het geheel niet onprettig was, gehoord. Als ik daar nu op terugkijk dan bezie ik het met een lach. Toen vond ik het heel bijzonder, maar nu weet ik dat het iets is dat zoveel mensen in het dagelijks leven ervaren. Het kan in een droom zijn, maar ook op klaarlichte dag dat je ineens heel sterk aan iemand moet denken en het lijkt of diegene in contact met je probeert te treden, of dit nu is door gedachten of stemmen. In onderstaand gedicht ga ik terug naar die stem van toen, die zich als "Varanca" presenteerde. Tegelijk echter zou de lezer zich kunnen bedenken dat ik hier eigenlijk iets heel alledaags beschrijf.

* Varanca
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten3.html#varanca

Hierboven is hij al aan de orde geweest, de Wit-Russische beeldhouwer Ossip Zadkine, die bovendien vereerd wordt met een eigen research center (http://www.ossip-zadkine.com/) dat door Nederlandse kunstenaars in de lucht wordt gehouden. Hierboven noemde ik reeds zijn sculptuur "La ville détruite" (Verwoeste stad), dat Zadkine maakte om het leed dat de stad Rotterdam geleden had vorm te geven op een manier die de mens zou bijblijven. Het is een figuur met de armen in wanhoop ten hemel geheven. In de plaats van zijn hart is er een gat, dat symbool staat voor het wegbombarderen van het centrum. In deze geest schreef ik het onderstaande.

* La ville détruite (Zadkine)
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten3.html#la_ville_detruite

Een van Zadkine's volgelingen is de Japans-Amerikaanse Shinkichi Tajiri (http://www.the-artists.org/Artists/Tajiri.html). Na de aanval op Pearl Harbour moesten alle Amerikanen van Japanse afkomst in een interneringskamp. Tajiri wist dit lot te ontkomen door zich als vrijwilliger bij het leger te melden. Doordat hij gewond raakte mocht hij als "beperkt inzetbaar soldaat" tot het eind van de oorlog veilige baantjes doen, hetgeen hem wellicht gered heeft. Wanneer Tajiri contact zoekt met Zadkine, lukt hem dat pas na de nodige omzwervingen. Tajiri raakt bevriend met zijn meester en laat hem zijn werk zien. Aanvankelijk is Zadkine tevreden, bijvoorbeeld over het sculptuur "Guerrier" (Krijger), dat net als bij veel werk van Zadkine een open structuur en een kubistische vormentaal heeft en door de harp en staf en het naar verhouding kleine hoofd op de "Orpheus" van Zadkine lijkt. Tajiri besluit na een jaar de school van Zadkine te verlaten, doordat hij de kaders waarbinnen gewerkt diende te worden te beperkt vond.

* Guerrier (Tajiri)
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten3.html#tajiri1

BEELD

Ook deze week blijven we in de sferen van Giorgio Morandi (http://www.artcyclopedia.com/artists/morandi_giorgio.html), van wie ik een tweede stilleven gekopieerd heb. In het kader hiervan wilde ik over het stilleven, en in het bijzonder dat van Morandi, een kort exposé aandragen van Renato Miracco, mede verantwoordelijk voor de tentoonstelling in Brugge:

"Een stilleven, in het Engels still-life, in het Frans nature morte: al deze begrippen verwijzen naar een andere werkelijkheid, die verder reikt dan wat er in feite te zien is. Het stilleven vormt daarom als het ware de sleutel tot de verborgen, stille geheime wereld van de schilder. Het werkt als een diafragma tussen deze werkelijkheid en de parallelle werkelijkheid, tussen het fysische en het metafysische element, tot welke artistieke stroming de schilder ook behoort. Het is onze voyeuristische houding die ons dwingt om in de schatkamer rond te kijken. Het is de zekerheid dat we ons voortdurend in gezelschap bevinden, want de voorwerpen lijken ons te observeren en een eigen leven te leiden. Het stilleven is als 'een geheimschrift voor ingewijden in een esoterische taal'. Het leven van de schilder vult, zoals Cocteau meent, 'de leegte in het stilleven.' En juist daarom is het schilderen van stillevens een gevaarlijke kunst: 'zwangere vrouwen, kijk niet naar het geschilderde fruit dat levensecht lijkt; opdat uw misleid oog uw hart niet zou kwellen en het ongeboren kind niet afgunstig zou maken. Want het zien van deze kunst moet snel het verlangen van de ziel raken'."

* Morandi; Stil leven 1932
- http://www.carelschouten.com/pastels/Morandi2.jpg

Nog steeds vormen de "Curly Creatures" een belangrijk uitgangspunt voor nieuw werk. Zo is in het "curly" werk van deze week het kleurenspel anders: de achtergrond is okergeel, de buitenlijnen zijn wit en de banden op de achtergrond zwart. Dit is nog wel gedaan op klein formaat (24 x 32 cm.), maar ik hoop binnenkort weer op groter papier en doek te werken. Zo staat in het berghok nog altijd een opzet op groot papier (1,5 x 2 m.), die ik met acryl hoop af te maken als de dagen weer gaan lengen en de temperaturen wat hoger wordt. Voor nu moet u het nog even met het kleine werk doen.

* Curly and White
- http://www.carelschouten.com/pastels/white_and_curly.jpg

Tot slot wil ik u nog meenemen naar de Keltische kunst en poëzie (http://www.geocities.com/bikies_poetry/gaelic1.html). Een cultuur die ook na een paar updates blijft intrigeren. De gedichten zijn, zowel qua betekenis en structuur, soms erg complex en verdienen academische aandacht. Het Keltische mandalaboek waarmee ik aan het werk ben verveelt niet, ook al ontbreekt het aan tekst en uitleg. Het is juist uitdagend om er zelf een woordelijke toevoeging aan te geven. Dat heb ik hierbij weer gedaan.
Wist u dat mijn mandala's nu ook vanuit andere lokaties dan mijn website te benaderen zijn? Bekijk de pagina "Mandala Beginthier" (http://www.mandala.beginthier.nl/).

Dreams Found

Should you find your dreams too real
Something is lost in the deal
Of parting from such charms art,
Into this smart sleep imparts.

Eyes awake and minds too deep
To see what's gained in lost sheep,
The dream is what is then seen
That wishes could not, nor should.

(Kathy Anderson)

* Keltische mandala 3
- http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/Keltische_mandala3.htm

Tot hier. Ik wens u een paar fijne laatste dagen van 2003 toe en een heel frisse en voorspoedige start van het jaar 2004! Tot volgend jaar dus!

Groetjes,

Carel.