*** 26.10.03 *** http://www.carelschouten.com

1. Vegetarisch
2. Kunst
3. Literatuur

Hallo lieve mensen,

Afgelopen week heb ik besloten voor de verandering een goede daad te verrichten. Ik kreeg namelijk zoveel reclameboodschappen en zogenaamde "unieke" aanbiedingen door mijn brievenbus gepropt dat mijn woning behoorlijk ondergesneeuwd raakte met allerlei ongewenst papier. Daardoor heb ik mij tot de Milieudefensie (http://www.milieudefensie.nl/) gericht voor het aanvragen van een NEE-sticker. En die prijkt dus nu op mijn voordeur en heeft ertoe geleid dat ik gewoon mijn huis in kan stappen zonder uit te glijden over allerlei gladde onder mijn voeten knisperende folders. Het is trouwens ook mogelijk bij Milieudefensie aan te geven dat je er geen prijs op stelt geselecteerd te worden voor postcodeknallers of andere kansspelen. Dit heb ik gedaan en ik kijk er naar uit nooit meer als "een uit duizenden" aangeschreven te worden door allerlei malafide loterijmaffiosi.

Deze week bespreek ik een tweetal heden ten dage in de bioscopen draaiende films. Om te beginnen "In This World" (http://www.in-this-world.de/) van Michael Winterbottom. Dit is zonder overdrijven voor mij de meest aangrijpende film die ik de afgelopen jaren gezien heb. Het gaat over twee in Pakistan wonende Afghanen die besluiten te vluchten naar Londen om daar een beter bestaan op te bouwen. Ze reizen daarbij over land en komen in de handen terecht van mensensmokkelaars die het met het issue menswaardigheid niet zo nou nemen. In deze film, die tussen realiteit en fictie in drijft, worden de twee gevolgd bij hun riskante reis door Pakistan, Iran, Turkije en na een slopende bootreis in een container door Italië, Frankrijk en tot slot Engeland. Uiteindelijk overleeft slechts een vluchteling de reis en is de ander niet meer "in this world". Het feit dat alles met een draagbare digitale camera gefilmd is, maakt dat je als toeschouwer meer bij het gebeuren betrokken raakt. In dat opzicht is de film te vergelijken met bijvoorbeeld de Deense film "Festen" en het Amerikaanse "Blair Witch Project".
Ook de moeite van een bioscoopbezoek waard is "Être et avoir" (http://chipsquaw.free.fr/etreetavoir/) van Nicolas Philibert. Het gebeuren speelt zich af in een dorpje in de Auvergne waar de leraar Georges Lopez in zijn eentje les geeft aan een klasje met dertien kinderen van vier tot twaalf jaar. Geduldig en vol toewijding onderwijst hij deze verschillende kinderen met een verschillende leeftijd, karakter en niveau. Van de strenge winter tot aan de zomervakantie wordt hun leerproces gevolgd, afgewisseld met lyrische beelden van het veranderende landschap in deze dunbevolkte streek van Frankrijk.
Hiermee heb ik dus twee films behandeld die een nauwe band met de realiteit onderhouden en zeker in de richting van een documentaire gaan.

Afgelopen weken bezocht ik optredens van een paar opmerkelijke Nederlandse bands. Allereerst is dit "De Hardheid" (http://www.hardheid.com/) uit Amsterdam. Deze band hanteert gedurende het hele optreden een stevig skaritme en kan daardoor voorzichtig met Doe Maar worden vergeleken. Het verschil is wel dat de Hardheid een grotere bezetting heeft (negen leden) en dat de muziek zich soms ontrukt aan haar roots en richting metal gaat. Ook de teksten zijn nogal rauw. Ze weten, waarschijnlijk door veel live ervaring, wel een feestje te bouwen en dat daarbij lang vol te houden, op het optreden waar ik was maar liefst anderhalf uur achtereen. Bij mij leidde dat wel tot een zekere oververzadiging van de constant aanwezige skacadans in alle nummers. Ik denk echter dat dat wel minder storend zal zijn als je van tevoren wat nummers van de jongens op cd hebt beluisterd.
Dan is er nog "Stuurbaard Bakkebaard" (http://www.stuurbaardbakkebaard.nl/) uit Haarlem. Deze band bestaat uit een drietal muzikale malloten die in maar liefst vijf talen (meen ik) het publiek een performance geven die respect afdwingt door het theatrale, zeer gevarieerde karakter ervan. Met slechts enkele instrumenten en een aantal verschillende microfoons weten ze liedjes neer te zetten die helemaal op zichzelf staan en niet met wat dan ook verward kunnen worden. Ook de intermezzo's tussen de nummers mogen er wezen. Invloeden komen, zo zeggen de bandleden zelf, van o.a. Waits, Zappa en Beefheart. Ik hoop de muzikanten nog eens in Amsterdam te kunnen begroeten.

Tot slot nog een culturele noot. In het Gemeentearchief van Amsterdam (http://gemeentearchief.amsterdam.nl/) is tot en met dit weekend een expositie van Willem Witsen (1860 - 1923) te zien. Dit is een tijdgenoot van Breitner die veel stadsgezichten in Amsterdam en Dordrecht heeft geschilderd en gefotografeerd. Hij was met name geïnteresseerd in de charme van de volkswijken en het verval van de huizen aldaar. De expositie geeft een mooi beeld van de twee steden rond 1900. Bovendien worden andere aspecten uit Witsens leven belicht, zoals zijn topografische werk, zijn brieven en de oprichting van de etsclub. Voor meer over de kunstenaar kunt u surfen naar: http://www.willemwitsen.nl/.

VEGETARISCH

Zo langzaam aan ben ik me op kookgebied aan het distantiëren van recepten van de grootste Nederlandse receptensite Smulweb (http://www.smulweb.nl). Deze week heb ik een selectie van vegetarische recepten gemaakt van het kleinere, maar overzichtelijker ingedeelde en vrijwel spelfoutloze Receptenweb (http://www.receptenweb.nl). De Mexicaanse chili met quorn en tomaat is heerlijk pittig en eenvoudig te bereiden. Je kunt bij dit recept Quorn fijngehakt nemen, maar ook Quorn hachéstukjes doen het goed in dit recept. Een frisse salade van cherrytomaatjes is wel aan te raden. Maak er bovendien uw eigen crostini bij. Dit doet u door plakjes stokbrood te bestrijken met roomboter en uitgeperste knoflook en deze kort onder de grill te doen.

* Chili met quorn en tomaat
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Chili_met_quorn.htm

Het volgende ratatouillegerecht is afkomstig uit de Provençaalse keuken. Het is erg gezond en heeft een herfstachtig karakter. Ik raad u aan er flink veel wilde rijst bij te nemen. Wilde rijst is een combinatie van witte en zwarte korrels. Waar de witte korrels echte rijst zijn, is dat bij de zwarte korrels niet het geval. Dit is namelijk een graansoort die afkomstig is uit Canada en het noorden van de V.S. en geteeld worden aan de oevers van de Grote Meren. Misschien kunnen we dus beter spreken van "Wild west rijst"!

* Ratatouille met wilde rijst
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Ratatouille_met_wilde_rijst.htm

KUNST

Ook deze week heb ik voor u een pastel dat een verhaal uit de Noorse mythologie illustreert. Het verhaal gaat over Assepasser die de zilveren eenden van de trol stal, dat u trouwens tevens in het Noors kunt nalezen op: http://www.lysator.liu.se/runeberg/folkeven/112.html. Er was eens een arm man met drie zoons. Toen hij stierf besloten de twee oudste zoons de wijde wereld in te trekken. Zij wilden alleen niet de jongste zoon, Assepasser, meenemen aangezien die huns inziens nergens voor deugde. Zij trokken naar het nabijgelegen koninklijk slot en kregen werk als opperstalmeester en oppertuinman. Assepasser besloot op zich zelf te vertrekken en kwam ook bij het slot. Hij kreeg daar een onbeduidend baantje als keukenhulpje. Hij deed zijn werk echter heel goed en was bij iedereen geliefd. Zijn oudere broers werden daarop heel jaloers en zeiden tegen de koning dat hun jongste broer gezegd had dat hij de zilveren eenden van de boze trol, die niet ver van het slot woonde, kon stelen. Toen de koning dat hoorde gaf hij Assepasser het bevel daad bij woord te voegen. Assepasser zei dat hij nooit zoiets gezegd had, maar ging met een tonnetje rogge en tarwe toch op pad. Bij de vijver van de trol aangekomen lokte hij de zilveren eenden met de granen en stopte ze in zijn jute zak. Toen de trol dat zag, zei hij tegen Assepasser: "Ga jij daar met mijn eenden vandoor?". Assepasser beaamde dit. "Zie ik je nog eens terug?", vroeg de trol. Assepasser zei: "Misschien". Terug op het slot werd Assepasser gelauwerd en werden zijn broers nog jaloerser. Ze zeiden toen tegen de koning dat Assepasser had gezegd dat hij de gouden deken van de trol kon stelen. Assepasser werd dus weer op pad gestuurd. Toen hij de trol zag slapen, trok hij zijn deken weg en vluchtte. Toen werd de trol wakker en vroeg: "Ga je daar met mijn deken vandoor?". Assepasser zei dat dit zo was. "Zie ik je nog eens terug?", vroeg de trol. Assepasser antwoordde: "Misschien". Teruggekomen bij het slot werd Assepasser weer als een held ontvangen. De nog nijdiger geworden broers zeiden de koning dat Assepasser gezegd had de gouden harp van de trol te kunnen roven. Ditmaal zei de koning tegen Assepasser: "Als het je lukt de gouden harp van de trol te stelen, krijg je het halve rijk en de hand van mijn dochter". Maar toen Assepasser de harp wilde stelen werd hij eindelijk door de trol in de kraag gevat en achter tralies gezet. De trol gaf zijn dochter opdracht Assepasser vet te mesten en te slachten. Toen de dochter van de trol hem wilde slachten, greep Assepasser het mes, doodde de trollendochter, braadde haar op het spit en trok de kleren van haar aan. Teruggekomen aten de trol en zijn kameraden heerlijk van het vlees, terwijl Assepasser, nog steeds verkleed als de dochter, er op zijn bootje vandoor ging. Toen de trol in de gaten kreeg wat er gebeurd was barstte hij uitzinnig van woede uiteen. Teruggekomen trouwde Assepasser met de koningsdochter, kreeg het halve rijk en beloonde zijn oudere broers omdat hij dit door hun toedoen bereikt had.

* Assepasser, die de zilveren eenden van de trol stal
- http://www.carelschouten.com/pastels/Assepasser.htm

De herfst is voor mij een heel speciaal jaargetijde. De kleuren in de natuur zijn dan toch wel het mooist. Rode, gele en bruine bladeren die langzaam naar beneden dwarrelen. De hosta's in de tuin van mijn ouders vormen gele uitgespreide boeketten en zien er prachtig uit. Als je nu door het bos loopt, dan ruik je de frisse lucht van verterende bladeren, mos en paddestoelen. Vooral als er vocht in de lucht zit, is de geursensatie intens. Na zo'n lange en hete zomer is wat koelte en wind toch wel een toe te juichen fenomeen. In de Russische cultuur en muziek neemt de herfst ook een bijzondere plaats in. Zo staan mij de woorden van een nummer van de Russische rockgroep DDT (http://www.ddt.ru/), die ik voor mijn studie uit het hoofd moest leren, nog vers in het geheugen: "Wat is de herfst, het is de lucht, huilende lucht onder je voeten / In de plassen vliegen rond, vogels maar ook wolken, herfst - ik ben lang niet meer bij jou geweest". U raadt het misschien al, deze week kom ik met een herfstmandala, die in dit geval bijeen gehouden wordt door zwierige elfjes.

* Herfstmandala
- http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/Herfstmandala.htm

Overdag krijg ik de laatste tijd flink wat telefoontjes en e-mails. Dat vind ik niet erg, maar juist leuk. Het houdt een mens zogezegd bezig. Laatst echter leek het of ik ook in dromenland telefonisch benaderd werd. Hierover gaat de volgende aantekening:
"In mijn dromen wordt ik meer dan af en toe benaderd door geesten van mensen die iets van me gedaan willen krijgen. Soms betreft het stemmen uit een ver vervlogen verleden. Zo heb ik in slaap nog af en toe contact met mijn grootvader die al twaalf jaar geleden overleden is. Dit sterkt mij in de gedachte dat de dood niet het einde van alles is. De geest is onsterfelijk en kan reizen waarheen hij waar wil en incarneren in welk lichaam hij maar wil. Zo ben ik dan ook overtuigd van het feit dat er zoiets bestaat als reïncarnatie.
Afgelopen nacht voerde ik een telefoongesprek met mijn hospita van mijn eerste studiereis naar St. Petersburg, en dat terwijl ik sinds 1997 geen contact meer met haar heb gehad."

* Een telefoongesprek in dromenland
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/Een_telefoongesprek.htm

Om het kunstkatern van deze update af te sluiten wilde ik nog kort stilstaan bij SBK Amstelveen (http://www.sbkamstelveen.nl/), de nieuwe Amstelveense kunstuitleen waar ik me bij heb aangemeld en waar ik binnenkort wellicht ook eigen werk zal afleveren, en ik dan zal komen te staan tussen de etsen en zeefdrukken van Corneille en Constant! Toekomstmuziek nog, maar wie weet. Ik zal u op de hoogte blijven houden!

LITERATUUR

Ik sta er altijd weer van versteld hoeveel Russische literatuur, maar ook in het Russisch vertaald werk op het internet te vinden is. Ook van de meest recente schrijvers is het oeuvre in z'n geheel op het web te traceren. Het lijkt alsof copyright in Rusland niet zo'n sterke status heeft als bij ons in Nederland: stelt u zich voor dat al het werk van Harry Mulisch of Margriet de Moor zomaar van het internet te plukken is! Toch is er wel een verklaring. De printerinkt en het papier dat benodigd is om een boek uit te draaien is in Rusland minstens zo duur als het kopen van het betreffende boek in de boekhandel. Bovendien leest een echt boek toch veel lekkerder dan een stapel a4-tjes, of sterker nog, dan direct van het scherm. Toch kan ik een ieder die de Russische taal machtig is en geïnteresseerd is in Russische literatuur van de 18de eeuw tot en met het jaar 2003 van harte aanraden de "Bibliotheek van Maxim Moshkov" (http://www.lib.ru/) te bezoeken. Daar vindt u werkelijk een overdaad aan literaire, maar ook non-literaire teksten, met in totaal een omvang van 4,4 gigabyte aan tekstbestanden!

We hebben het allemaal op het nieuws kunnen volgen: onze paus zwaait vijfentwintig jaar lang reeds met de scepter. En dat je dat niet in de kouwe kleren gaat zitten is wel aan de gezondheid van het katholiek opperhoofd af te lezen. Toch was hij in staat een nauwe geestverwant, de zes jaar geleden overleden Moeder Teresa (http://www.gargaro.com/mother_teresa/), vorige week zalig te verklaren. Hierover verhaal ik in het volgende gedicht.

* Zalig verklaard
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#zalig_verklaard

In een eerdere brief schreef ik dat voor het "promoveren" tot beëdigd tolk/vertaler onberispelijk gedrag vereist is. Dat is een papier dat je in het gemeentehuis kunt aanvragen en verstrekt wordt als je zogezegd bij de justitie een schone lei hebt. Onderstaand gedicht beschrijft de gedachtegangen die voorafgaan aan zo'n beëdiging en de gang naar het Arrondissementsparket van het OM (http://www.openbaarministerie.nl/ap-amsterdam/). Zware kost dus...

* Verklaring van goed gedrag
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#goed_gedrag

Ik kan soms niet begrijpen hoezeer mensen gedreven zijn om in het privéleven van bekende medeburgers te wroeten. Als ik door de supermarkt loop zie ik een overdaad aan glossy tijdschriften die geen detail onaangeroerd laten. Neem nou die zaak Mabel. Goed, haar verleden is niet helemaal om door een ringetje te halen. Na drie dagen alles via tv, kranten en tijdschriften het nieuws omtrent haar te hebben gevolgd, was ik echter wel verzadigd van het onderwerp. Maar goed, geheimen zijn er voor de nieuwsgierige geest van de mens nu eenmaal om onthuld te worden.

* Mijn geheim
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#mijn_geheim

Tot hier. Ik wens u allen weer een heel voorspoedige week toe. Aankomende week is mijn buluitreiking van de opleiding Slavische taalkunde aan de UvA. Het zal plaatshebben op woensdag (29.10) om 13:00 in de paradezaal van het Bungehuis (Spuistraat 210, Amsterdam). U bent hierbij allen uitgenodigd om dit bij te wonen.

Groetjes,

Carel.