< -- TERUG 1. Vegetarisch Het is het warmste jaar sinds mensenheugenis en dat veroorzaakt vreugde
maar ook vermoeidheid. Er zijn mensen in mijn omgeving die bij dit weer
liever binnen zitten voor een ventilator. Als de klimaatsveranderingen
zich op deze voet voortzetten, kan onze zuidelijkste provincie Limburg
nog wel eens uitgroeien tot een algemeen gerespecteerde wijnstreek! Deze week zag ik "Noi Albinoi" (http://us.imdb.com/title/tt0351461/) van Dagur Kari. Het gaat over een zeventienjarige jongen Noi uit een klein plaatsje in het noorden van IJsland. Door een psycholoog wordt de jongen als wonderkind bestempeld. Noi spijbelt echter vaak en zijn schoolprestaties zijn buitengewoon matig. Als hij op een bepaald moment ter vervanging van zichzelf een dictafoon op z'n schoolbank plaatst, wordt hij van school gestuurd. Noi droomt ervan zijn ondergesneeuwde dorp te verlaten en naar verre landen te reizen. Door zijn onhandigheid en het barre klimaat lijkt dit idee tot mislukken gedoemd. De film is naar mijn mening zeer interessant voor degenen die zich een beeld willen vormen van IJsland en haar bewoners, of mensen die er eens naartoe willen reizen. Meer informatie over het eiland vindt u op de Nederlandse IJsland Website: http://www.ijsland.nl/. Tot slot een huishoudelijke mededeling. Zoals sommigen weten ga ik binnenkort
weer op reis, ditmaal naar Finland en (voor de verandering) naar Rusland.
Ik zal het daar waarschijnlijk erg druk krijgen en ondanks het grote aantal
internetcafés aldaar niet in staat zijn updatemails te versturen.
Dat betekent dat mijn eerstvolgende update pas weer op 12 oktober a.s.
verzonden zal worden, uiteraard met een kort verslag van mijn reis.
Deze week maakte ik een verrukkelijke Hongaarse stoofschotel die veel weg heeft van goulash. Je kunt er rijst bij geven, maar ook je eigen ingrediënten aan toevoegen. Neem bijvoorbeeld roerbakstukjes van tivall. Het karweizaad geeft het gerecht trouwens zijn unieke, typisch Hongaarse smaak. * Hongaarse stoofschotel Het volgende Zwitserse "Hausfrauengericht" is weer eens iets anders dan de rösti en fondue die we van het bergvolk gewend zijn. Bij grote supermarkten kunt u trouwens gesneden witte kool krijgen, wat het kookproces aanzienlijk bekort. U kunt de zwaarte van het gerecht bepalen door met de hoeveelheid kaas te variëren. Geef er Fendant du Valais bij, een Zwitserse, licht mousserende witte wijn. * Zwitserse koolschotel
Dit keer neem ik u met een pastel mee naar de omzwervingen van Jason
en de Argonauten uit de Griekse Oudheid. De koningskinderen Phrixus en
zijn zusje Helle hadden te lijden onder hun boze stiefmoeder. Ze vluchtten
weg op een vliegend schaap met een gouden vacht, waar Helle boven zee
van afviel, terwijl Phrixus op het schaap behouden aankwam in Colchis,
gelegen aan de oostkust van de Zwarte Zee. Daar verzocht het dier aan
zijn berijder om geslacht te worden en zijn gouden vacht aan een boom
op te hangen, deze vacht is beter bekend geworden onder de benaming "Gulden
Vlies". De koning van het land, bij wiens paleis Phrixus aanklopte
om gevoed te worden, liet de gouden vacht door een draak bewaren. * De tocht van de Argonauten In navolging van mijn "Curly Creatures", onder menigeen van u reeds bekend, ben ik gestart met een nieuwe serie pastels en acryls, "Cute and Colorful" geheten. Zoals u zult zien borduur ik hiermee voort op hetzelfde thema, al zijn de figuren kleiner en kleuriger. Ik hoop op een volgende tentoonstelling een aantal werken uit deze serie te exposeren. * Cute and Colorful Siddha's zijn compleet bevrijde zielen. Zij zijn los komen te staan van
wereldlijke gebondenheid en hebben Eeuwig Bewustzijn ontwikkeld, Perceptievermogen,
Perfecte Zaligheid en Perfecte Potentie, degenen die verstoken zijn van
de acht karma's, degenen die vrij zijn van gebondenheid en afkeer en degenen
die op de scheidingslijn van deze wereld verblijven in talloze aantallen
zijn de Siddha's. Hun collectieve bestaan heet Siddhachakra. * Siddha-chakra mandala In onderstaande notitie beschrijf ik een periode waarin ik voor veel keuzes stond, maar nog geen idee had welke weg te bewandelen. Hierdoor kon ik me niet richten op een bepaalde activiteit, uit vrees dat die voor mij niet de juiste zou zijn. Als gevolg daarvan kwam ik in structuurloos vaarwater terecht en begon doelloos met mijn OV-kaart allerlei treinreizen door Nederland te maken onder het mom van een betere concentratie op mijn studie. Toch is dit niet zo gek: ik meen eens een verhaal van Maarten 't Hart te hebben gelezen over een jongen die per trein ook dergelijke "studiereizen" maakte. De regelmatige cadans en het voorbijvliegende landschap zorgen zonder meer voor inspiratie. * Zonder doel
Het volgende gedicht is nogal duister van aard. Misschien komt het doordat ik met de Griekse mythologie en verhalen over de onderwereld achter de rivier de Styx bezig ben. Ook kan het wel eens komen door het gelijknamige nummer van de Nederlandstalige band Krang (http://www.krang.nl/) o.l.v. André Manuel. * De kraaien Naar aanleiding van de hierboven besproken film (Noi Albinoi) heb ik me gestort op de IJslandse taal. Voor een taalkundige is deze taal uitermate interessant doordat zij in zo'n 900 jaar tijd structureel nauwelijks veranderd is. Zo kan iemand die het IJslands machtig is zonder veel problemen Oud-Noorse sagen en verhalen en zelfs de Edda in het origineel lezen. Andere Scandinavische talen, het Noors, Zweeds en Deens, hebben grammaticaal en wat woordenschat betreft veel grotere veranderingen ondergaan, mede door intensief contact met andere West-Europese landen. IJsland heeft echter altijd een geïsoleerde positie gehad ten opzichte van Europa. Er is zelfs een IJslands Taalinstituut (http://www.ismal.hi.is/malsten.htm) dat er voor zorgt dat de taal niet overspoeld wordt met woorden uit het buitenland, ofwel neologismen. Zo tracht het instituut nieuwe begrippen met de eigen talige middelen te benoemen. Over dit taalpurisme gaat het volgende gedicht. * Puurheid van taal Ik word erg moe van al die reclame die me per post, telefoon en e-mail wordt aangeboden. Ik zou een manier willen vinden om uit die adressenbestanden te raken. Maar dat lijkt een onbegonnen zaak. Zo heb ik een spam-filter geïnstalleerd, maar ook daar doorheen weet men mij te bereiken met allerlei "ongelooflijke" aanbiedingen. Over deze kleine ergernissen gaat het volgende gedicht. * Ze vliegen je om de oren Tot hier. Ik wens iedereen weer veel goeds toe en hoop u over drie weken weer in een update te kunnen begroeten. Groetjes,
|
© Carel Schouten,
2003