< -- TERUG 1. Vegetarisch Deze week heb ik de eer een paar aan Rusland gerelateerde gebeurtenissen
aan te kondigen. Om te beginnen is dat het Russisch filmfestival "From
Russia with laughter" (http://www.carelschouten.com/films/From_Russia_with_Laughter.doc),
dat door Thomas Keijser, een vriend van me, wordt georganiseerd in filmhuis
de Cavia (http://www.filmhuiscavia.nl/)
te Amsterdam. Van Sinterklaasavond tot en met Tweede Kerstdag zullen daar
tal van Russische films de revue passeren. Natuurlijk zullen hier klassiekers
bij zijn zoals "De dame met het hondje" en "Kidnapping
op z'n Kaukasisch", maar ook minder bekende films uit het tijdperk
na Stalin waarin de filmindustrie van de Sovjetunie meer vrijheid kreeg
en films experimenteler werden en vaak gevuld waren met een stevige dosis
absurdistische humor, voor een deel bedoeld als kritiek op de maatschappij.
Voor filmliefhebbers die hierin geïnteresseerd zijn, lijkt me het
bezoeken van een of meer films op dit festival de moeite meer dan waard.
Ikzelf zal me ook niet onbetuigd laten en in toekomstige updates zullen
de door mij bekeken Russische films dan ook zeker aan bod komen. Deze week heb ik slechts een film bekeken, en wel "The Matrix Revolutions" (http://whatisthematrix.warnerbros.com/) van de gebroeders Wachowski, alweer het derde en laatste deel uit de Matrix trilogie. De echte fans van de Matrix kunnen in Pathé theaters de drie delen achter elkaar zien. Je stapt dan in het middaguur de bioscoop binnen en verlaat deze pas tegen het eind van de avond. Aan mij is dit echter niet besteed, daar ik de eerdere twee delen reeds in voldoende mate gezien heb: het eerste deel vond ik werkelijk niet om door te komen door o.a. de complexiteit van het verhaal, terwijl ik bij het tweede deel juist zat te gapen van saaiheid. Wat dat betreft is het laatste deel, the Revolutions, mijns inziens het meest geslaagde, vooral wat betreft de dosering van actie en verhaallijn. Grof gezegd gaat het over een leger van machines dat de mensheid dreigt te vernietigen. De held van het verhaal, Neo (Keanu Reeves), wordt gevangen gehouden door een mysterieuze treinconducteur. Als hij door zijn kompanen bevrijd wordt, moet hij de kwaadaardige Smith, die het systeem van de Matrix aantast en zich blijft vermenigvuldigen in de "echte wereld", voorgoed uitschakelen. Daarvoor gaat hij in een soort ruimteschip met zijn aimabele partner Trinity op reis naar het hart van de stad der machines en nu luidt natuurlijk de vraag: slaagt hij erin deze tot de laatste spaander te verwoesten? Lezers die de museumnacht van vorige week gemist hebben kan ik van harte
aanbevelen binnenkort eens het Joods Historisch Museum
(http://www.jhm.nl) aan
te doen. In de eerste plaats vanwege de tentoonstelling "Naar de
nieuwe wereld. De landverhuizers van Eugeen van Mieghem
(1875-1930)", die ik vandaag voor de tweede keer bezocht. Hier wordt
op een aangrijpend realistische manier door tekeningen, schilderijen en
schetsen de exodus van joden - grotendeels van Oost-Europese komaf - naar
Amerika getoond. En dat dit geen gemakkelijke emigratie was wordt op deze
expositie al snel duidelijk: mensen zaten op elkaar gepropt twee weken
lang op een boot zonder enige vorm van privacy of hygiëne. Bovendien
was bij aankomst op Ellis Island te New York niet eens zeker of voor hen
de "American Dream" wel werkelijkheid zou worden. De emigranten
werden namelijk eerst gekeurd op geestelijke en lichamelijke gesteldheid.
Als er iets niet in orde was kon men op de eerste boot weer terug. Tot slot wilde ik in het kader van deze updatebrief kwijt dat ik mijn
collegekaart heb ingeleverd, en nu voorgoed! Bij het inleveren werd me
succes gewenst met het "burgerbestaan". Nu
hoop ik ook in dit bestaan te slagen, alhoewel ik de banden met de universiteit
waar ik al jaren aan verbonden ben niet ga verbreken. Er is nog meer te
leren en te ontdekken in mijn studiegebied. Op het moment ben ik me aan
het oriënteren op welke manier ik verder kan gaan met het doen van
in meer of mindere mate wetenschappelijk onderzoek. Ook wil ik me verder
gaan bekwamen in het vertalen, en in het bijzonder dat van literaire teksten.
Goed gereedschap is daarbij hard nodig. Zo hoop ik in het kader van een
toekomstig vertaalproject vertaalprogramma's en woordenboeken op cd-rom
aan te schaffen, in de eerste plaats natuurlijk van Van Dale,
die via het internet zijn diensten aanbiedt: http://www.vandale.nl/.
Ik ben een groot liefhebber van kaas in al zijn vormen en smaken. Kaas past in hoofdgerechten, maar ook in salades, soepen en desserts. Bijzonder dol ben ik op gorgonzola, dat door schimmelwerking blauwdooraderde van koemelk afkomstige kaasje, dat in Italië vaak als nagerecht op een kaasplateau gegeven wordt. Er is zelfs een consortium dat het welzijn en de authenticiteit van de kaas beschermt en hooghoudt. Op de website van dit consortium (http://www.gorgonzola.it/) vindt u informatie over de geschiedenis en productie van gorgonzola, maar ook enkele recepten met deze kaas. Onderstaand recept is daar (vertaald in het Nederlands) van afkomstig. U kunt voor een breder smakenpalet naast gorgonzola ook gebrokkelde roquefort en blue stilton door het recept doen. * Gnocci met spinazie en gorgonzola Het volgende recept is afkomstig uit de fusionkeuken. Het heeft door ingrediënten als zongedroogde tomaatjes en olijven een Italiaans karakter, maar ook heeft het veel weg van een onvervalst Hollandse winterse stamppot. Ik ben zelf nogal te spreken over de tivallballetjes in het recept, die er overigens in meerdere smaken zijn (naturel, groente en saté). De vleeseters onder u kunnen deze natuurlijk ook vervangen door zoiets als spekreepjes. Wat geitenkaas betreft hebt u ook nogal wat keuze. Ikzelf ben het meest weg van bettine blanc. Dit is een wit rond kaasje met een zoete honingachtige smaak en is verkrijgbaar bij Albert Heijn. * Italiaanse andijviestamppot
In de vorige updatebrief anticipeerde ik al op een nieuwe serie pastels naar aanleiding van sprookjes uit andere landen. Zo ben ik nu de sprookjes en vertellingen uit Litouwen onder de loep aan het nemen. Lezers met kennis van de Russische taal kunnen hierover meer aan de weet komen op de sprookjessite van Solnet: http://www.solnet.ee/skazki/036a.html. Het pastel van deze week is een illustratie bij het Litouwse sprookje
van "De negenkoppige draak": er was eens een herbergier met
drie zoons. Toen deze de volwassenheid hadden bereikt kregen ze van hun
vader hun erfdeel om de wijde wereld in te trekken. De twee oudste trokken
het bos in, terwijl de jongste naar de stad ging. Daar in de stad had
iedereen rouwkleding aan. Toen de jongste zoon aan iemand vroeg waarom
dat was, antwoordde deze: "de koning gaat zijn dochter aan de negenkoppige
draak van de boze heks offeren". Toen hij dit hoorde was de jongste
zoon vastberaden de koningsdochter dit lot te besparen. Hij wist haar
te vinden en zei tot haar: "Als ik die negenkoppige draak dood, wil
je dan met me trouwen?". De koningsdochter stemde hiermee in en de
herbergierszoon ging op pad naar het strand waar hij de confrontatie met
de draak aan zou gaan. Toen het verschrikkelijke beest uit de zee opsteeg,
hakte hij terstond alle negen koppen af, rukte de tongen eraf en deed
deze in een mand. Toen kwam een uur later de koningsdochter en een lakei
van de koning in een koets het strand opgereden. De lakei trof de drakenkoppen
aan, deed deze snel in de koets en keerde meteen terug naar het kasteel.
Onderweg dreigde de lakei de koningsdochter te doden als zij niet met
hem zou trouwen. En zo geschiedde het. Niet lang na de bruiloft kwam de
herbergierszoon echter terug naar de stad om bij de koning op audiëntie
te gaan. Hij zei de koning dat hij de echte drakendoder was en toonde
ten bewijze de mand met de drakentongen. Toen de koning zich realiseerde
wat er gebeurd was liet hij de lakei aan de staart van een paard binden
en over de akkers slepen tot de dood er op volgde. * De negenkoppige draak Voor mijn volgende expositie - waarover in volgende updates meer - hoop ik nieuwe thema's te vinden en uit te werken, maar wel met vertrouwd materiaal als oliekrijt en acryl. Een van die thema's zijn de "Tricky Trees", die zich in tegenstelling tot de sprookjesillustraties zonder toelichting laten lezen. Ik hoop hiermee binnenkort ook op groter formaat te gaan experimenteren, waardoor meer detail op en rond de bomen kan worden toegevoegd. Hier in ieder geval de tweede uit deze serie op standaard formaat (32 cm. x 24 cm.) met oliepastel en terpentine op papier tot stand gekomen. * Tricky Trees II Ook op het gebied van mandala's tracht ik me te ontwikkelen. Op cursus
spreken we dan ook steeds nieuwe technieken en cultureel erfgoed aan voor
het tot stand komen van minder conventionele mandala's. Zo werk ik de
laatste tijd veel met passer een geodriehoek en een combinatie van viltstift
en potlood. Zo tekende ik "De vier elementen"
(http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/de_elementen.jpg),
met daarin de kleuren voor aarde, water, lucht en vuur. Ook ben ik gestart
met het maken van collages, deels met papier, schaar en plakstift maar
deels ook op computer met Adobe Photoshop. Alhoewel echt papier zijn charme
natuurlijk niet kwijtraakt, heb je op computer meer mogelijkheden zoals
het wijzigen van de grootte van de te gebruiken afbeeldingen en het instellen
van eventuele doorschijnendheid. * Arabische mandala De droomnotitie van deze week is gewijd aan kleding, en in het bijzonder
op speciale gelegenheden: * Eindelijk in het net gestoken
Vandaag sprak ik met een vriend over verre reizen door Rusland. Ik kwam wederom tot de conclusie hoe weinig ik eigenlijk van Rusland, waaraan ik nu toch al ruim acht jaar verbonden ben, gezien heb. Natuurlijk kan ik in St.Petersburg mijn weg prima vinden en heb ik ook in Moskou zo mijn vrienden en kennissen, maar daarbuiten... daarbuiten zijn nog duizenden en duizenden kilometers achterland waarvan ik slechts het topje van de ijsberg heb ervaren: zo was ik in Novgorod en ook in Voskresensk, zo'n achtentachtig kilometer buiten Moskou. Daar houdt het wat de Russische Federatie betreft echter wel zo'n beetje mee op. Af en toe droom ik er dus van om verder te gaan, een groot stuk af te leggen met de Transsiberische spoorlijn (http://www.transsib.nl/) en achtereenvolgend plaatsen als Jekaterinburg, Omsk, Novosibirsk, Irkoetsk en Vladivostok aan te doen. Hierop geïnspireerd is het volgende gedicht. * Per trein door moedertje Rusland Afgelopen week was het Sint Maarten (http://www.pinkelotje.nl/sintmaarten.html), een feestdag die trouwens niet bij alle Nederlanders even goed bekend is. Toch moet men er altijd op verdacht zijn dat op deze novemberse avond kleine kinderen met lampionnen zingend bij je op de stoep staan. Ik had dan ook flink wat snoep en chocolade gekocht uit de bonus van Albert Heijn. Maar wat wil het toeval: de hele avond is niet een keer bij me aangebeld! Dus nu zit ik met een karrenvracht zoetigheid. Nou ja, even bewaren tot de feestdagen dan maar. Of voor Halloween, een vergelijkbaar voornamelijk in Amerika gevierd feest waarop kinderen met uitgeholde pompoenen met een kaars erin de huizen afgaan. Een visie op een ander soort Sint Maarten heb ik in het volgende gedicht trachten te geven. * Het nieuwe Sint Maarten Aangezien ik onlangs ben benaderd voor het vertalen van gedichten uit het Russisch naar het Nederlands, ben ik toch op een andere manier gaan nadenken over poëzie. Waar mijn gedichten vaak over concrete zaken gaan, is dit in andermans gedichten vaak van ondergeschikt belang en staan elementen als "ritme", "metrum" en "muziek" op de voorgrond. Om eens een indruk te krijgen hoe het er in de wereld van de zware poëzie aan toegaat kan ik u verwijzen naar: http://home.hetnet.nl/~kolos/kregting.html. Het betreft een artikel in tijdschrift "de Gids" waarin een dichter gedichten van een andere dichter bespreekt. In dit kader het volgende en tevens laatste gedicht. * Onbegrijpelijke holklap
Groetjes,
|
© Carel Schouten,
2003