*** 14.12.03 *** http://www.carelschouten.com

1. Films
2. Tentoonstellingen
3. Recepten
4. Woord
5. Beeld

Hallo lieve mensen,

De webmaster is weer terug van weggeweest. Aangezien ik ondanks mijn afwezigheid niet heb stilgezeten, kan ik u weer begroeten met een goed gevulde update. Zo heb ik ook de website zelf in een nieuw jasje gestoken. Naast nieuwe afbeeldingen op de voorpagina en bijgestelde tekst en uitleg aldaar, kunt u binnenkort ook op trefwoord (http://www.carelschouten.com/updates/trefwoorden.htm) zoeken in eerder verzonden updatebrieven. U kunt dan klikken op trefwoorden als "Boelgakov", "Dante" en "Nostradamus", en prompt verschijnt een overzicht van berichten waar deze woorden in voorkomen.
Zoals ik al schreef ben ik vorige week tot vertaler beëdigd, en dat is voor mij aanleiding om mijn eigen vertaalbedrijf op te starten, luisterend naar de naam "Carelschouten.com Translations". Ik hoop natuurlijk veel klanten te werven door het verspreiden van mijn persoonlijke visitekaartje. Een virtueel visitekaartje heb ik reeds op mijn website geplaatst (http://www.carelschouten.com/translations/). Hier vindt u een beschrijving van de geboden diensten, mijn contactgegevens en een kort bio. Speciaal in het kader van mijn nieuwe hoedanigheid heb ik een fax gekocht. Zo hoef ik niet meer door weer en wind naar printerettes te fietsen om mijn papieren correspondentie door de telefoonlijn te jagen.

FILMS

De dvd, de digitale beeld- en geluidsdrager, heeft ook in mijn leven zijn intreden gedaan. Terwijl de nieuwste films op dvd met prijzen van boven de twintig euro flink duur zijn, kan men voor heel schappelijke bedragen aan klassiekers komen. Zo is op het moment de complete collectie James Bond films op twintig dvd's te koop voor maar tweehonderd euro, dat is dus vijf euro per stuk. De hieronder besproken films kocht ik voor minder dan acht euro.
Om te beginnen is dat "Hamlet" (http://www.geocities.com/Athens/Parthenon/6261/hamlet.html) van Kenneth Branagh. Het is een buitengewoon realistische bewerking van een van de beroemdste stukken van Shakespeare. Ondanks dat de tekst letterlijk wordt overgenomen uit het zestiende-eeuwse toneelstuk is de regie en het spel zo levensecht gedaan, dat het lijkt of je naar een contemporain drama kijkt. Buitengewoon knap en meeslepend vond ik het acteerwerk van Julie Christie en Kenneth Branagh, tevens regisseur van de film. Het vertelt het verhaal van Hamlet, de zoon van de koning van Denemarken, die opgeroepen wordt voor de begrafenis van zijn vader en de bruiloft van zijn moeder met zijn oom. In een bovennatuurlijke episode komt hij erachter dat zijn oom, die hij toch al haat, zijn vader vermoord heeft. In een uiterst gecompliceerd plot, maar volgens vele letterkundige een van de interessantste uit de wereldliteratuur, weet hij zijn vader te wreken, maar wel ten koste van elk leven dat zich op het podium ophoudt, inclusief dat van zijn moeder en hemzelf. Het complete werk van Shakespeare kunt u vinden op: http://the-tech.mit.edu/Shakespeare/.
De film "Die hard" (http://www.imdb.com/title/tt0095016/) van John McTiernan is ook voor een luttel bedrag op dvd te koop. Het gaat over de New Yorkse politieagent John McClane, gespeeld door Bruce Willis, die naar Los Angeles komt om samen met zijn vrouw en kinderen de kerst te vieren. Als hij voor een kerstborrel in het kantoorgebouw van zijn vrouw aankomt, worden de aanwezigen aldaar gegijzeld door een groep uit Europa afkomstige terroristen. Daar de ernst van de situatie bij de plaatselijke politie pas laat wordt ingezien, moet McClane in z'n eentje een hele strijd leveren om de gijzelnemers te grazen te nemen en de gegijzelden, inclusief zijn vrouw, te bevrijden. Bruce Willis speelt een personage waar hij goed in is: een robuuster redder in nood. De film bevat flink wat stevige actie en ondanks dat hij al weer uit 1988 stamt is hij het kijken mijns inziens zeker waard.

Nu in de bioscoop draait de film "Kees de jongen" (http://www.keesdejongen.nl/) van André van Duren naar het boek van Theo Thijssen. Het gaat over Kees Bakels, een twaalfjarige schooljongen in het Amsterdam van 1895. Ondanks het steeds slechter wordende economische klimaat en de ziekte van zijn vader, weet Kees zich staande te houden door zijn grote fantasie die hem in staat stellen zijn zware leven draaglijk te maken, hetgeen in de film ook mooi wordt gepresenteerd. Verder begaat hij heldendaden door zijn jeugdliefde Rosa van een gewisse dood te redden, zijn schermleraar te verslaan, vloeiend Frans te spreken tegen Franse toeristen en een jongen uit een gracht te halen. De decors vond ik mooi en heel realistisch. Zo zien we Kees bijvoorbeeld voor het gereconstrueerde Paleis van de Volksvlijt (http://www.paleisvoorvolksvlijt.nl/) lopen en wordt hij bijna door de afgebroken spits van de Westertoren getroffen. Ook de kostuums en passerende koetsen zijn een lust voor het oog. Over het acteerwerk was ik echter minder enthousiast. Alleen het spel van vader, moeder en de schoolmeester (Hans Kesting) konden mijn goedkeuring voluit wegdragen. Voorts vond ik de commentaarstem wat storend: de gevoeligheid van het verhaal wordt verstoord door een te luide ongevoelige stem, die alle gedachten en handelingen van Kees hardop voordraagt.

Ook is thans "S.W.A.T." (http://www.swatthemovie.com/) van Clark Johnson op de schermen te zien. Het Los Angeles Police Department S.W.A.T.-team, onder leiding van commander Dan Harrelson (Samuel Jackson), begeleidt een uiterst gevaarlijke drugsbaron tijdens zijn overlevering aan de FBI. Wanneer de beruchte drugskoning het magische geldbedrag van honderd miljoen dollar uitlooft aan de persoon die hem uit handen weet te krijgen van de politie, wordt het S.W.A.T.- team achtervolgd door een groep gevaarlijke, onvoorspelbare en zwaar bewapende geldwolven. Hierdoor krijgt het S.W.A.T.-team het zwaar te verduren en staat de film garant voor anderhalf uur keiharde actie met achtervolgingen, helikopters, explosies en veel wapengekletter.

TENTOONSTELLINGEN

In het Allard Pierson museum (http://www.uba.uva.nl/apm) is de tentoonstelling "Aan tafel! Eten en drinken in de Oudheid" van start gegaan. Hier wordt het verhaal verteld van eten in drinken in het oude Egypte, Griekenland en Rome. Welk voedsel was bekend, hoe werd het gemaakt en op de markt gebracht. Bijzondere voorwerpen uit binnen- en buitenland, zoals vazen, schalen en mozaïeken, laten dit zien. Ook gaat het om de bereiding van gerechten, van decadente pauwentongenpastei tot eenvoudige dagelijkse kost. Tevens krijgt u een indruk van hoe de keuken er uitzag en wie de kok was. De tentoonstelling duurt nog tot 18 april a.s. en wordt afgesloten met een drinkgelag, waarover u meer aan de weet kunt komen op bovengegeven website. Zoals u begrijpt verdient deze expositie bij mij als amateurkok bijzondere aandacht.

Vorige week was ik voor culturele doeleinden in de stad Brugge (http://www.brugge.be). Dit is een prachtige stad met een onbedorven middeleeuws centrum, waar men zich lang in vroeger eeuwen kan wanen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat toeristen er de boventoon voeren. Op het Oude Marktplein was een kerstmarkt gaande waar men kon schaatsenrijden, maar ook glühwein drinken en fritten of wafels gebruiken. Vanaf het Belfort, dat aan het plein grenst, heeft men een prachtig uitzicht over de torens en kantelen van de oude stad. Men moet alleen geen hoogtevrees hebben. Een ander perspectief op het centrum krijgt men vanaf de rondvaartbootjes die aan de lopende band door de grachtjes varen.
Ik was in Brugge voor een tweetal tentoonstellingen. Om te beginnen was dat die van Jacob van Oost de Oude in het Groeningemuseum (http://www.brugge.be/musea/nl/mgroen.htm). Hier kan men kennis maken met het werk van een schilder die een minder bekend deel vormt van het Brugse patrimonium. Als u bekend bent met de schilders Memling en Pourbus, zal deze tentoonstelling u zeker interesseren. Jacob Van Oost is dankzij zijn grote productie prominent aanwezig in tal van Brugse kerken en kloosters. Over de man zelf zijn weinig concrete gegevens bekend. Wanneer hij precies hij geboren en gestorven is, kan tot op heden niet achterhaald worden. Globaal gezien is hij een tijdgenoot van Rembrandt. Hij is opgegroeid in Brugge, waar hij werd opgeleid als schilder, maar wie zijn meester was is onbekend. Naar alle waarschijnlijkheid verbleef Jacob Van Oost tussen 1621 en 1628 in Italië. Vanaf het ogenblik dat Jacob Van Oost terug in Brugge opduikt, wordt hij aangezien als een belangrijk meester in het Sint-Lucasgilde. Vanaf 1651 wordt hij officieel stadsschilder van Brugge en dat blijft hij tot zijn dood omstreeks 1671. Ik geef u deze informatie omdat die op de expositie zelf ontbreekt. En ten onrechte, want de schilder verdient mijns inziens meer dan enkel en alleen een zaal met zijn werk.
Voorts zag ik in het Arentshuis (http://www.brugge.be/musea/nl/mbran.htm) te Brugge de tentoonstelling "Morandi en het Stil Leven in Italië" in het kader van het cultuurfestival Europalia (http://www.europalia.be/), dat in België gehouden wordt. De tentoonstelling spitst zich voornamelijk toe op het geschilderde oeuvre van Giorgio Morandi, die van het stilleven de sleutel maakte tot de interpretatie van de werkelijkheid. Zijn gedachtegangen worden daarnaast geconfronteerd met die van andere Italiaanse kunstenaars als De Chirico en Severini. Deze confrontatie doet ons nagaan in hoeverre "de verschijning van levenloze voorwerpen" een tweede werkelijkheid verbergt, en wel de geheime wereld van iedere schilder. Ik kreeg de indruk dat Morandi in zijn schilderijen niet zozeer op zoek is naar complexiteit als wel juiste pure eenvoud en pogingen met enkele voorwerpen de perfecte compositie te bereiken. De schilderijen zijn simpel en bevatten eenvoudige, voornamelijk rechthoekige voorwerpen die zeker van een afstand bekeken een blijvende indruk achterlaten.

Terug in Amsterdam bezocht ik in het Van Gogh Museum (http://www.vangoghmuseum.nl/) een tentoonstelling van Edouard Vuillard. In het prentenkabinet van het museum wordt een selectie van Edouard Vuillards grafische werk uit eigen collectie getoond. De prenten maken deel uit van de omvangrijke verzameling Franse grafiek in het museum die in 2000 door de Vincent van Gogh Stichting werd verworven. Vuillard was een van de meest bekende kunstenaars van de Nabis-beweging (Nabis is het Hebreeuwse woord voor profeet), die na het Impressionisme ontstond. Hij is vooral bekend als schilder van decoratieve, huiselijke interieurs. In de grafiekcollectie van het Van Gogh Museum bevinden zich echter ook theaterontwerpen en kleurrijke landschappen. Als u voor andere doeleinden het museum bezoekt, kan ik u aanraden ook het prentenkabinet even aan te doen. Meer over Edouard Vuillard vindt u op: http://www.wetcanvas.com/Museum/Artists/v/Edouard_Vuillard/.

RECEPTEN

Het weer is niet bepaald rooskleurig. In het begin van afgelopen week hadden we een paar zonnige dagen, maar sinds eergisteren is het overwegend grijs en regenachtig. Gisteren ben ik vanaf de Haarlemmerweg in Amsterdam helemaal naar Amstelveen gefietst, en wel in de stromende regen. Vandaar dat ik me culinair gezien even in de mediterrane sferen wilde wanen. Onderstaande recepten zijn Italiaans en eenvoudig te bereiden. Bij de salade raad ik aan ciabatta te nemen met kruidenboter en eventueel een bakje groene of rode pesto (in tomatentapenade zit ansjovis). Pecorino voor in de salade is een goed alternatief voor Parmezaanse kaas. Het is een schapenkaas die relatief weinig vet (30+) bevat. Tevens is het een van de oudste kazen die reeds vervaardigd werd in het vroege Romeinse Rijk. De kaas wordt in Zuid-Italië gemaakt en moet tenminste zes maanden rijpen. Pecorino heeft een sterk aroma en is erg pikant: te pikant om er een blokje van te eten, maar wel geschikt om te schaven en raspen boven uw salades en pasta.
De pasta met broccoli is door de rode peper erg pittig. U kunt de scherpte van het gerecht in de hand houden door al dan niet enkele pitjes en delen van de zaadlijst van de peper aan het gerecht toe te voegen. De zongedroogde tomaatjes zijn droog in een zakje of op olijfolie in een potje te krijg. Ik prefereer die uit een pot doordat ze dan zachter zijn en beter te snijden. Neem er een gekoelde witte wijn bij om af te blussen!

* Rucola-waterkerssalade
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Rucola_waterkers_salade.htm

* Pasta met broccoli en gedroogde tomaatjes
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Pasta_met_broccoli2.htm

Als u een nagerecht wilt dat romig en zoet aandoet, maar toch vrij mager is, dan kan ik u de volgende shake aanbevelen. In plaats van verse aardbeien kunt u ook aardbeiden op sap in een blikje kopen. Ook kunt u er stukjes appel, frambozen of bramen aan toevoegen. Voor extra weinig calorieën kunt u een pak magere Bulgaarse yoghurt en in plaats van rietsuiker natrena of een andere zoetstof nemen. Bespaar ter garnering een paar aardbeien van de blender. Heerlijk met een klein toefje slagroom en kaneel erover gestrooid.

* Shake alle fragole
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Shake_alle_fragole.htm

WOORD

Tijdens mijn werk draai ik bijna continu muziek, of het nu van mijn uitgebreide cd-collectie of de radio afkomstig is. Soms blijven daarbij melodieën hangen. Naar aanleiding van dit gegeven schreef ik de volgende aantekening:

"Toen ik nog maar net op de lagere school zat ging ik op celloles bij de lokale muziekschool. Dat begon met het zogenaamde dierenboek. Op elke pagina daarvan stonden afbeeldingen van dieren, zoals de dashond, die bijpassende melodieën hadden, voor het grootste gedeelte bestaande uit losse snaren. In het begon vond ik de muzieklessen allemaal wel best en speelde ik zo af en toe op een voorspeelavond, al dan niet onder begeleiding van piano.
Later echter begon ik uitgekeken te raken op mijn instrument. Ik zat op een bepaald moment in het tweede strijkorkest van mevrouw Krootjes, nou en die was heel streng. Als ik met de jongen naast me aan het keten was in plaats van mee te spelen, moest ik voor straf in m’n eentje het moeilijkste loopje spelen uit het stuk dat we op dat moment deden. En als je zo elf jaar oud bent, schaam je je al snel wanneer je zogezegd met "de billen bloot" moet. In een latere fase van mijn cellospel nam ik wel stukken op met een cassetterecorder en speelde die vervolgens af om de indruk te wekken dat ik druk bezig was.
Ongeveer vijf jaar nadat ik met cellospelen ophield begon ik met gitaarspelen, en dat was mijn eigen keuze. Ik begon met een akoestische gitaar en twee boeken met de noten van een album van Pink Floyd en Metallica. Al snel verlangde ik naar een steviger geluid en kocht ik mijn eerste elektrische gitaar en versterker. Na een wandeling door een grijs Amsterdam samen met een oude vriend van de lagere school, besloten we een band te beginnen: ik op gitaar en hij op de bas. En ongeveer een jaar later werd dit besluit gerealiseerd, en wel in de vorm van Seneca, waarvan u teksten en muziek kunt bekijken op: http://www.carelschouten.com/Seneca/."

* Als muziek door het hoofd
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/als_muziek_door_het_hoofd.htm

Al meer dan drie jaar houd ik een dagboek bij. Elke dag noteer ik wat ik gedaan heb en welke plannen ik voor de volgende dag heb in de vorm van een "to-do list". Ik baseer me hierbij op "The The Do It-Did It Handbook: A to Do List for Life" van Debra Raisner e.a. Een heel Amerikaans lesboek over het zo efficiënt mogelijk besteden van je tijd, voortgekomen uit de inzichten van Benjamin Franklin, een workaholic eerste klas. Als ik echter bijzondere zaken onderneem, zoals een reis naar St.Petersburg, dan vorm ik mijn aantekeningen om tot leesbaar proza. Ten dele bent u daar natuurlijk al aan gewend door mijn wekelijkse updatebrieven. Binnenkort zal ik ook delen van mijn dagboek aan u ter lezing aanbieden. Deze week heb ik voor het Russischtalig publiek een verslag van twee dagen uit de reizen die ik dit jaar ondernam in de vorm van een Word-document.

* Dagboek in het Russisch
- http://www.carelschouten.com/literatuur/CarelSPb1.doc

Het jaar loopt zo langzaam ten einde. Zoals ik reeds in de vorige update zei is het tijd te bekijken hoe men over het algemeen gevaren is en wat voor verbetering vatbaar is. Ook zaken waar je eigenlijk niet zo trots op bent zijn er voor om achtergelaten te worden in de hoop dat het in de toekomst beter zal gaan. Bedenk namelijk dat vergeving veel mensen eigen is. Ook als je iets gedaan hebt dat sociaal en maatschappelijk niet door de beugel kon, is vergeving voor jou zeker in de maak en krijg ook jij een kans op een schone lei. Naar aanleiding hiervan de volgende woorden.

* Je bent vergeven
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#je_bent_vergeven

Er wordt gezegd dat vliegen een van de veiligste vormen van reizen is. Toch verbaas ik me er altijd over dat een zo groot ronkend brok metaal als een vliegtuig in het leeuwendeel van de gevallen zonder brokken door het luchtruim waart. Als ik vlieg zit ik het liefst aan het raampje en kijk ik na het opstijgen naar buiten om te zien hoe nietig een vliegtuig eigenlijk kan worden als het zoveel kilometers hoog in de lucht zweeft. En tot nu toe is bij mij in de lucht altijd alles goed gegaan (afkloppen!). Als ik naar Rusland reis en we landen op de uit betonsegmenten bestaande landingsbaan is er applaus te horen. En dan denk ik: dat applaus hoeft toch eigenlijk niet? Is het niet vanzelfsprekend dat we veilig ter aarde komen? Maar als ik dan lees dat Russische vliegtuigen van meet af aan nogal gammel zijn en piloten derhalve over goede stuurmanskunsten dienen te beschikken, kan ik het wel begrijpen. Jaren geleden vloog ik in een Toepolev naar Bulgarije, om een week later in een krant te lezen dat eenzelfde toestel in Oslo vanwege een haperende rotor in Oslo een noodlanding had moeten maken...

* Zojuist geland
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#zojuist_geland

Enkele weken geleden schreef ik een gedicht over het feest van Sint-Maarten. Aangezien onlangs Sint-Nicolaas aan onze schoorstenen voorbijging, besloot ik wederom in de pen te klimmen voor een feestgebonden gedicht. Zeker doordat ik met mijn familie al jaren niet meer aan pakjes, surprises en gedichten doe. Rijmende gedichten van Sint en Piet zijn trouwens, zoals menigeen reeds weten, aan mij niet besteed. Ik houd meer van verrassende wendingen die overigens metrisch wel in een kader te plaatsen zijn. Hier dan mijn gedicht voor de grote goedheilig man.

* Het avondje
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten5.htm#het_avondje

Mijn bezoek aan Brugge heeft zich bij mij vertaald in het schrijven van een gedicht, waar ik mede zinspeel op de Brugse Heilig-Bloedprocessie, die reeds in de dertiende eeuw elk jaar op Hemelvaartsdag gehouden wordt, waarbij in een relikwiehouder het bloed van Christus rondgedragen wordt. Hierbij wordt de herinnering aan het lijden van Christus uitgedragen. In de processie van gekostumeerde figuren en opgesierde wagens passeren taferelen uit zowel het Oude als het Nieuwe Testament de revue. Deze taferelen zijn opgevat in een stijl die herinnert aan de Bourgondische periode toen gilden, ambachten, vertegenwoordigers van vreemde naties, broederschappen en rederijkerskamers instonden voor de vertolking ervan. In een ver verleden bezocht ik deze processie en in de geest hiervan en mijn recente bezoek aan Brugge het volgende gedicht.

* Brugge
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten4.html#Brugge

"Er zijn nog heel wat hobbels te nemen", is een zegswijze die we in het bedrijfsleven veelvuldig horen. Mensen die geïnteresseerd zijn in hedendaags Nederlands op verschillende vlakken van de samenleving, kan ik wijzen op Jan Kuitenbrouwers Brouwser (http://www.hedenlands.nl/log/), wiens boekjes ik overigens altijd graag verslond. In elk geval wilde ik bij over het thema "hobbels nemen", want ik heb er de laatste tijd nog al wat genomen, een gedicht wijden. De woorden in de eerste versregel van elke strofe dienen uiteraard allegorisch opgevat te worden.

* Kuilen onderweg
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten4.html#kuilen_onderweg

BEELD

Stalagmieten zijn druipstenen, kalkkegels op de bodem van een grot, met de punt naar boven gericht. Het antoniem hiervan zijn stalactieten, waarvan de punt juist naar beneden hangt. Deze steenformaties ontstaan wanneer door zuur water in oplossing meegenomen bestanddelen van gesteenten door het doorsijpelen van het water in een grot weer neerslaan. Meer afbeeldingen en beschrijvingen van deze natuurverschijnselen vindt u op: http://proto.thinkquest.nl/~llb046/content/educatief.php?page=grotten&sectie=stalagmieten. Toen ik een vel uit mijn schetsblok ter hand nam had ik het voornemen het helemaal vol te krijten. Toen ik echter twee kronkelige pilaren had staan, de stalagmieten, besloot ik hiervan af te zien. Zo had ik het idee geen "oplossing", zoals dat in het schildersjargon heet, hoeven te bedenken voor de rest van het witte papier.

* Stalagmieten
- http://www.carelschouten.com/pastels/Stalagmieten.jpg

Mandala's geven oude magische, symbolische beelden weer die ideeën van het universum presenteren en zodoende een materieel en visueel instrument vormen voor meditatie. De complexe composities ervan zijn gevat binnen de "eeuwige cyclus" die wordt vergeleken met het "Wiel des Levens".
Keltische mandala's zijn met hun speciale gehalte van Oud-Keltische kunst onveranderlijk tweedimensionaal, relaterend aan het geloof dat het mogelijk is om vanuit het aardse koninkrijk naar het Hiernamaals van de Keltische legendes te reizen. In deze update start ik met een serie Keltische mandala's, die af en toe gepaard zullen gaan van korte geschriften uit de oude Keltische triades en bardenpoëzie, zoals:

"Threefold wisdom of the tree:
Leaf-wisdom of change, ever releasing,
Branch-wisdom of growth, ever reaching,
Root-wisdom of endurance, ever deepening."

* Keltische mandala 1
- http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/Keltische_mandala1.htm

Vorig jaar bezocht ik in het Van Gogh Museum de tentoonstelling "Van Gogh en Gauguin" (http://www.vangoghgauguin.com/). Als Vincent van Gogh en Paul Gauguin elkaar in Parijs ontmoeten, is dat het begin van een van de meest besproken artistieke vriendschappen in de kunstgeschiedenis. Het is een verbintenis waarin hoop en teleurstelling, kameraadschap en wedijver, bewondering en jaloezie elkaar voortdurend afwisselen. Een onontkoombare verbintenis, die beide kunstenaars tot aan hun dood in de ban houdt, zowel emotioneel als artistiek. Als Van Gogh in Arles woont, vrij kort voor hij wordt opgenomen in de kliniek te Saint-Remy-de-Provence, maakt Gauguin een portret van hem terwijl hij zonnebloemen schildert. Van dit werk heb ik met viltstift en potlood een kopie gemaakt.

* Vincent van Gogh, zonnebloemen schilderend (Gauguin)
- http://www.carelschouten.com/pastels/Van_Gogh_en_zonnebloemen.jpg

De Deense schilder Asger Jorn (http://www.notbored.org/jorn.html) wordt door velen gezien als de oprichter van de Cobra-beweging, zonder wiens bestaan Cobra nooit was ontstaan1. Ik maakte voor het eerst kennis met zijn werk tijdens een schildercursus die ik vorig jaar volgde en een bezoek aan het Cobramuseum te Amstelveen. Ik ken mensen die van hem houden en die hem haten. Ondanks deze verdeeldheid maakte ik met oliepastel een kopie van een van zijn werken, daterend uit de jaren vijftig.

* Het enigma (Jorn)
- http://www.carelschouten.com/pastels/Het_enigma.jpg

Aan het slot van deze update duikt "het Plaatje van de Week" op (http://www.carelschouten.com), dit keer betreft het een schilderij van Paul Klee, over wie u hieronder meer leest en daarbij op het Paul Klee Zentrum (http://www.paulkleezentrum.ch/).

"Waarschijnlijk is er geen kunstenaar die ik zo veelvuldig heb gekopieerd en als inspiratiebron heb laten dienen als de Zwitserse schilder Paul Klee. Zijn schijnbaar kinderlijk eenvoudige kunst met surrealistische trekken waren tot grote steun voor mij in de dagen dat ik in de kliniek zat. Ik besteedde mijn tijd daar aan het bladeren door boeken over "Der blaue Reiter", waar Klee, samen met zijn kubistisch georiënteerde vrienden Macke en Kandinsky aan verbonden was en pastelleerde daaruit veel werken na. Het werk van Klee heeft trouwens ook een didactisch aspect: zo schreef hij leerboeken in praktisch schilderen en kunsttheorie die tevens mijn aandacht verdienden. Nadat hij in Duitsland aan de Bauhausschool gedoceerd had, werd zijn kunst in 1933 als "entartet" beschouwd en keerde hij terug naar Zwitserland, waar hij - mogelijk anticiperend op de oorlog - duister werk met veel dikke zwarte lijnen maakte. Hij stierf in 1940."

* Ode aan Paul Klee
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/ode_aan_paul_klee.htm

Tot hier dan de uitgebreide berichtgeving. Ik wens u allen wederom een zeer voorspoedige en fijne week toe. Tot slot wilde ik u nog wijzen op de pagina (http://rijksmuseum.wocvondelpark.nl/) van de werkgroep ter behoud van de onderdoorgang onder het Rijksmuseum. Als u ook vindt dat de onderdoorgang voor fietsers en voetgangers behouden moet blijven, surf dan snel naar deze pagina en laat uw naam en e-mail adres en eventueel uw mening achter!

Groetjes,

Carel.