*** 04.01.04 *** http://www.carelschouten.com


< -- TERUG

1. Films
2. Tentoonstellingen
3. Recepten
4. Woord
5. Beeld

Hallo lieve mensen,

Als de techniek zich tegen je keert, dan blijven passende oplossingen soms lang uit. Helemaal heb ik deze ervaring met het tot stand brengen van een internetverbinding. Om de een of andere manier lukt het me ofwel zonder enige omhaal, ofwel na veel pijn en moeite en heel wat duur betaalde telefoontjes met allerhande helpdesks. Dit laatste leek bijna het geval te worden bij de door mij te installeren router, een apparaat in een netwerk dat als taak heeft de meest efficiënte verbindingsweg te bepalen voor de uitwisseling van informatie tussen meerdere computers (http://www.postcodecheck.com/search/router_adsl.html). Zo zou bij ons thuis op meerdere werkplekken van de zegeningen van het snelle ADSL gebruik gemaakt kunnen worden. Laat nu na heel wat gesleutel blijken dat onze ADSL-provider geen ondersteuning geeft voor het betreffende apparaat. "Dan moet u maar contact opnemen met de fabrikant van die router", informeerde de helpdesk, "of u bestelt bij ons tegen inruiling van uw oude ethernetkaart een multi-pc modem die het klusje wel zal klaren". Uit angst alle werkplekken van internet te spenen, heb ik een afspraak gemaakt met een monteur die met een kist vol tangen, schroevendraaiers, kabels en andere hardware het hele huis van snel internet zal trachten te voorzien, hetgeen ook van evident belang is voor het versturen van deze updatebrieven!
Doordat het bezoek van mijn website de laatste tijd gestaag toeneemt (onlangs had ik 63 bezoeken op een dag), en de herkomst van de hits steeds internationaler wordt (dus niet alleen Nederland, België en Rusland), heb ik ingetekend op de diensten van The Counter (http://www.thecounter.com/), hetgeen me in staat stelt te zien welke browsers gebruikt worden, welke beeldschermresolutie bezoekers hebben ingesteld, welk besturingssysteem gebruikt wordt en vanuit welke plaatsen op het web de site wordt benaderd en meer. Dus weet het: Big Brother is watching you!

Deze zaterdag bezocht ik in de Stadsschouwburg (http://www.ssba.nl/) te Amsterdam een try-out van het toneelstuk 'Braambos', onder de regie van Willem van de Sande Bakhuyzen, tevens verantwoordelijk voor het eerder door mij besproken 'Cloaca' en 'Festen'. Het is een stuk met als thema het al dan niet vergeven van een ernstig vergrijp. Een aantal jonge mensen wordt beproefd met het dilemma een grove misdaad tegenover een zestienjarig meisje al dan niet te vergeven. Na jaren ontmoet de tweelingzus van het betreffende meisje de dader die haar om vergeving smeekt. Deze roerende ontmoeting vindt plaats in de ruimte waarin zij model staat voor een jonge, talentvolle schilder die werkt aan een spectaculaire opdracht: een groot schilderij met als onderwerp de kruisiging. Een emotionele explosie volgt en de gevolgen zijn verstrekkend.
Ik vond het spel van de meeste acteurs, zeker dat van Jaap Spijkers, prijzenswaardig. Het stuk zelf kent mijns inziens echter wat opstartproblemen en bevat monologen waarin verhaald wordt wat er staat te gebeuren. Zo kan de kijker niet onbevangen de gebeurtenissen op zich af laten komen. Wel vond ik de verstrengeling van twee verhaallijnen, die van de misdaad en het schilderen van het schilderij, bijzonder knap uitgevoerd. In elk geval ben ik van plan de schouwburg dit jaar vaker aan te doen.


FILMS

Deze week heb ik een drietal films voor u ter bespreking. Allereerst is dat het Bulgaarse "Pismo do Amerika" ofwel "Letter to America" (http://www.biosagenda.nl/index.php?action=film&filmID=6098) van Iglika Triffonova. Deze film vertelt het verhaal van de jonge Bulgaar Ivan, die samen met zijn vriendin in Sofia woont. Op een avond krijgt hij een telefoontje uit Amerika: zijn beste vriend Kamen, die naar New York was geëmigreerd, heeft een auto-ongeluk gehad en is in coma geraakt. Ivan wil direct naar Amerika om zijn vriend in het ziekenhuis op te zoeken, maar er wordt hem alleen geen visum verleend. Ivan is echter vastberaden iets voor zijn beste kameraad te doen. Met de digitale videocamera die hij van hem gekregen had, trekt Ivan het Bulgaarse platteland in, op zoek naar de reeds lang vergeten woorden van een liedje dat hij vroeger met Kamen zong en waaraan een mythische werking wordt toegedicht. Er is een oude vrouw, Baba Rus?, die de woorden ervan nog weet. Onderweg naar haar komt Ivan allerlei plattelandsmensen tegen die hij ook opneemt met zijn camera. Men krijgt in de film een mooi beeld van de Bulgaren en het indrukwekkende bergachtige landschap. Wel moet ik zeggen dat ik, ondanks het feit dat ik slavist ben, de ondertiteling af en toe wel nodig had. Dus heb ik na de film maar gelijk mijn lesboek "Colloquial Bulgarian" weer uit de kast getrokken!
Hier duikt trouwens ook het Plaatje van de Week op (http://www.carelschouten.com/updates/update040104.htm).

Dan is er nog het Zuid-Koreaanse "Oasis" (http://us.imdb.com/title/tt0320193/) van Chang-dong Lee. Het gaat over Jong-Du, een naïeve, warmhartige onaangepaste dwaas, die negen maanden in de gevangenis heeft gezeten voor een aanrijding met dodelijke afloop. Op een bepaald moment besluit hij naar de familie van het betreffende slachtoffer te gaan om met een bos bloemen zijn verontschuldigingen aan te bieden. Daar maakt hij kennis met Gong-Ju (gespeeld door So-ri Moon), de spastische dochter van het slachtoffer, door wie hij gelijk gefascineerd is. Hij stuurt haar cadeautjes, maar als hij haar een dag opzoekt doet hij een poging haar te verkrachten. Als Gong-Ju daarop flauwvalt stopt hij en neemt hij de benen. Tot zijn verbazing belt Gong-Ju, die door haar ziekte nauwelijks kan lopen en praten, Jong-Du op met de vraag of hij niet nog eens langs wil komen. Zo bloeit er langzaam een romance tussen de twee op. Als de families van beide kanten er weet van krijgen, zijn ze sterk afkeurend. Als de spastische jongedame aan Jong-Du vraagt of hij niet bij haar wil blijven slapen, wordt hij door haar familie gezien en door de politie gevankelijk afgevoerd onder de beschuldiging van 'poging tot verkrachting'. Als de agenten even niet opletten ontsnapt hij, rent naar het huis van zijn geliefde en ontdoet de boom die voor haar huis staat met een zaag van zijn takken, voor de schaduw waarvan Gong-Ju zo bang was geweest. Het is een emotioneel treffende film die laat zien dat Korea niet zo ver is als sommigen misschien denken. Prachtig zijn de fragmenten waarin Jong-Du even geheel genezen is van haar ziekte en de twee geliefden gelukkige momenten beleven: zo is me een scène bijgebleven waarin de twee samen met een baby-olifantje en een Indiase jongedame uit blijdschap in de rondte dansen.

De James Bond film die ik deze week bespreek is "The man with the golden gun" (http://www.eofftv.com/m/man/man_with_the_golden_gun_main.htm). Hierin moet Bond (Roger Moore) de vermiste "Solex Agitator" traceren, een apparaat dat zonnestraling opvangt en buitengewone krachten geeft aan een ieder die het in zijn bezit heeft. Francisco Scaramanga (Christopher Lee), een sluipmoordenaar van wereldklasse,dingt echter ook mee naar dit voorwerp. Hierbij maakt hij gebruik van zijn gouden pistool met gouden kogels van een miljoen dollar per stuk. Als 007 ontdekt dat hij Scaramanga's volgende doelwit is, werpt hij zich in een dodelijk kat-en-muisspel. Hierbij gaat hij voort met zijn zoektocht, maar wel met een moordenaar op zijn hielen. Bond moet ook nog eens wedijveren met Scaramanga's geliefde Andrea Anders (Maud Adams) en de kleine Nick Nack (Hervé Villechaize), wiens kleine afmetingen in tegenspraak zijn tot zijn 'dodelijke' vermogens. Zelfs als 007 de sensuele Mary Goodnight (Britt Ekland) in dienst neemt, moet hij moeite doen te overleven in het explosieve slotakkoord op Scaramanga's afgelegen eiland.
Het judicium dat ik aan deze Bond film, de tweede voor Roger Moore, wilde toekennen is een 7+. In komende updatebrieven zal ik elke 007 steeds van een persoonlijk cijfer voorzien.

TENTOONSTELLINGEN


Dicht bij mij in de buurt, in het Museum Jan van der Togt (http://www.jvdtogt.nl/) te Amstelveen, is de tentoonstelling "Eugène Brands en de Vijftigers" van start gegaan en zal t/m 25 januari a.s. te bezichtigen zijn. Bekijk voor openingstijden bovengenoemde link. De Amsterdamse kunstenaar Eugène Brands, die in 2002 op zijn 89ste verjaardag overleed, was een autodidact. In 1948 werd hij lid van de Nederlandse Experimentele Groep Reflex, die later zou uitmonden in CoBrA. Door de jaren heen waren er veel tentoonstellingen van zijn kleurrijke abstracte werk. Hij had sinds de jaren vijftig veelvuldig contact met de Vijftigers, een groep schrijvers en kunstenaars met mensen zoals Lucebert, Remco Campert en Simon Vinkenoog. In het museum hangt dan ook werk van beeldend kunstenaars uit deze beweging. De expositie maakt duidelijk hoezeer Brands, ook op hoge leeftijd, bleef experimenteren om zijn werk steeds poëtischer te maken, net als de dichters met wie hij zo'n affiniteit had. Een van zijn uitspraken was: "Ik maak niets, het ontstaat". Meer over deze schilder en zijn veelal uit gouaches bestaande werk kunt u lezen op de website van Kunstbus: http://www.kunstbus.nl/verklaringen/eugene+brands.html en tevens op de website van de Stichting Eugene Brands: http://www.eugenebrands.nl/.

In Hug - Gallery for International Photography (http://galleries.absolutearts.com/galleries/hughug/) te Amsterdam is een groepstentoonstelling van Bob Willoughby, John Hopkins e.a. Tot en met 17 januari a.s. zijn er portretten van zowel internationaal bekende en minder bekende grootheden te zien. Wat de kunstwerken bindt, is dat het hoofdzakelijk werken zijn uit de jaren zeventig van de afgelopen eeuw. Het geheel behelst een verzameling foto's van tijdloze grandeur. Zo maakte Willoughby zwart-witportretten van o.a. Sophia Loren, Elvis Presley en Audrey Hepburn. Van Elliott Landy (http://www.landyvision.com/) hangen er de uit een ver verleden stammende foto's van Bob Dylan, Jimi Hendrix en de Beatles. Cornel Lucas maakte sepiakleurige portretten van o.a. Marilyn Monroe en Marlene Dietrich. De expositie is wat betreft 'bekendheden van een ander perspectief' vergelijkbaar met een bezoek aan Madame Tussaud's.

RECEPTEN

Na vorig jaar veel culinaire uitvluchten te hebben gemaakt naar allerlei exotische keukens, wordt het nu tijd om eens de eigen Hollandse keuken te exploreren. Een prima website met Hollandse (ook vegetarische) gerechten is "De Hollandse Pot" (http://www.hollandsepot.dordt.nl/). Hierop wordt gepleit dat ondanks culinaire invloeden van allochtone Nederlanders, de Nederlandse keuken nog steeds zijn distinctieve trekken heeft. Op de site zijn originele Hollandse recepten uit "Grootmoeders tijd" te vinden, maar zeker ook gerechten die tot op heden het bereiden waard zijn.
De onderstaande Hollandse gerechten zijn uiteraard vegetarisch, alhoewel u de wintersoep ook met vleesballetjes en kippenbouillon kunt bereiden. De ovenschotel "Tomaten met..." is heerlijk maar door de kaas wel redelijk machtig. De elleboogjes (kleine macaroni) had ik zeker al tien jaar niet meer gegeten. Het toetje is eenvoudig. Naast kersen, kunt u er natuurlijk andere rode vruchtjes als aalbessen, aardbeien en frambozen door doen. Smakelijk eten!

* Wintersoep met linzen
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Wintersoep_met_linzen.htm

* Tomaten met...
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/Tomaten_met.htm

* Vanilleijs met kersensaus
- http://www.carelschouten.com/vegetarian/vanille_ijs_met_kersensaus.htm


WOORD

De droomaantekening van deze week gaat over een tweedehandsauto, die mijn vader ooit heeft gekocht. Meer over het betreffende voertuig, waaronder enkele plaatjes, kunt u vinden op: http://www.renault4.tmfweb.nl/index_net.htm.

"Als kleine jongen was er van alles waar ik me voor schaamde. Misschien is dat iets dat inherent is aan het gevoelsleven van een scholier en vroege puber. Zo was het voorkomen ten opzichte van mijn schoolkameraadjes erg belangrijk. Toen mijn vader een auto kocht met elektrische ramen was dat voor mij aanleiding om tegen mijn klasgenootjes aan te pochen.
Maar op een bepaald moment deed mijn vader bij het kopen van een tweede auto een grote misstap, waar ik nog lang tenenkrommend op heb teruggekeken. Toen een van onze twee bolides total loss was, beging mijn vader de grootste miskoop ooit: het huisje. Ja, zo noemde we al snel het blauwe gedrocht vanwege de hoekige vormen ervan en de exceptionele hoogte van de achtersteven. Het wagentje had wel weinig kilometers gevreten: het was eigendom geweest van een ouder echtpaar dat er slechts twee keer per week met een slakkengangetje naar de buurtsuper reed.
Mijn vader had echter de neiging er flink mee door de bocht te scheuren, en dat was de vierkantige occasion niet gewend. Als mijn vader eens door de bocht ging, moesten we met z’n allen de andere kant op leunen opdat het karretje niet kapseisde.
Twee beschamende episodes met het huisje zijn me bijgebleven. Een keer had ik net boodschappen gedaan met mijn vader en toen zaten we ineens zonder benzine. Mijn vader is toen uitgestapt en ik moest achter het stuur. Vervolgens heeft mijn vader het autootje helemaal naar een dichtbijzijnd pompstation geduwd. Een tweede escapade speelde zich af na een schoolfeest in de middelbare school. Alhoewel het van huis uit slechts zes minuten fietsen was, besloot mijn vader me te brengen en halen met… jawel, het huisje! Dat ik hiermee niet op wilde vallen jegens mijn klasgenoten sprak voor zich. Maar de grote ramp speelde zich af bij het ophalen rond de klok van een uur. Nog maar net zat ik in het karretje of mijn vader reed bij het uitrijden van de oprijlaan van de school tegen een puntige stoeprand en behaalde daarbij een lekke band. Een vader van een van mijn klasgenootjes heeft toen geholpen het huisje naar de kant van de weg te duwen en de volgende dag de band te verwisselen. Nou, om door de grond te gaan!.."

* Het huisje
- http://www.carelschouten.com/houtskool/Dromen/het_huisje.htm

Met het begrip "random" en "randomiseren" kreeg ik allereerst te maken toen ik begon met programmeren. Als je de term in een woordenboek opzoekt, krijg je een definitie voorgeschoteld als "willekeurig ingedeeld in een groep". Ik moest voor een lesmethode een programma schrijven, waarin de leerling uit een grote database van oefeningen steeds willekeurig een oefening gepresenteerd kreeg. In de programmeertaal die ik gebruikte waren er speciale functies die uit een array (ofwel rangschikking van gelijksoortige elementen in een of meer dimensies) door de vibraties van de processorklok o.i.d. volstrekt willekeurig een element uitverkiezen. Als u veel gerandomiseerde nummers (in computertaal 'integers' genoemd) nodig hebt, bijvoorbeeld voor het doen van steekproeven of het samenstellen van multiplechoicetoetsen, kunt u terecht bij: http://www.random.org/. In elk geval schreef ik in de geest hiervan de volgende regels.

* At random
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten2.htm#at_random

Wat is een doorgeefluik? Naast de concrete betekenis een persoon of instantie die als tussenpersoon fungeert... Soms ben ik heel ontvankelijk voor gedachten en ideeën die van boven worden ingegeven. Ik heb dan, zoals u van me gewend bent, nogal de neiging die direct of schrift of doek te stellen. Het is alsof het zaken zijn waar niet alleen ik, maar ook een ander - to whom it may concern - zijn of haar voordeel mee kan doen. Ik voel me dan als een zaklantaarn die op zoek is naar het contact met iets of iemand die het wel kan gebruiken. Dit kan nogal veel tijd in beslag nemen; ik ga door het verspreiden in alle mogelijke media grondig te werk. In die richting gaan de onderstaande woorden.

* Doorgeefluik
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten2.htm#doorgeefluik

Het idee dat er geen morgen meer zal zijn, beweegt velen tot het zo intens mogelijk invullen van de dag van vandaag. Daardoor vertaalde ik vandaag reeds voor een Russischtalig publiek een aantal van mijn gedichten: http://www.carelschouten.com/literatuur/stixi_na_russkom_311203.htm. Maar goed, ook als er naar alle waarschijnlijkheid wel een morgen zal plaatshebben, doet menigeen alsof alles, alle levenstaken het liefst vandaag nog volbracht moeten worden. Alhoewel er natuurlijk geen bezwaar is tegen een druk bezet leven, moet je soms wel uitkijken dat je jezelf voorbij rent en instorting het gevolg is. Het is goed af en toe te kijken naar welk doel je eigenlijk streeft in al dat rennen en je een dosis kritiek loslaat op het pad dat je bewandelt. Dit zeg ik tegen mezelf, maar zeker ook tegen een ieder die zich hierin herkent. Dus tot besluit wilde ik zeggen: chill!

* Alles moet nu!
- http://www.carelschouten.com/literatuur/gedichten2.htm#alles_moet_nu

BEELD

Zoals een vriend van me opmerkte zijn er in de kunst meerdere vormen van kopiëren. Zo kun je een schilderij naschilderen met het idee dat het een exacte kopie moet worden. Zo schilderde in de vorige eeuw de kunstenaar Van Meegeren schilderijen na van Vermeer, die zelfs kunstkenners niet van het echte werk konden onderscheiden. Ook schilderde deze Van Meegeren werken "in de geest van Vermeer", die vervolgens door het Booijmans en Van Beuningen Museum te Rotterdam als nog niet eerder aan het licht gekomen Vermeers werden aangezien en aangeschaft.
De andere, veel meer voorkomende manier van kopiëren, is de vrije vorm. Hierbij wordt er niet naar gestreefd het origineel tot in precisie over te nemen. Zo bestaat er de eigen toevoeging, mede wat grootte en materiaalkeuze betreft. Nou, en ikzelf sta in mijn kopieerwerk de laatste manier voor. Om te beginnen kom ik deze week met een kopie van Tatjana Mavrina, waarvan het origineel in de Tretjakov Galerij (http://www.tretyakov.ru/) te Moskou hangt. Het betreft een regenachtig, herfstig uitzicht op het plaatsje Zagorsk (thans Sergiev Posad geheten). Tatjana Mavrina heeft Russische sprookjes geïllustreerd. Meer van haar werk kunt u bekijken op: http://alvari.narod.ru/indextm.htm.

* Mavrina; Zagorsk Blue Booths (1962)
- http://www.carelschouten.com/pastels/Mavrina1.jpg

Paul Cézanne (1839-1906) geniet natuurlijk veel grotere bekendheid. Eerlijk gezegd ben ik niet altijd een even groot liefhebber van hem geweest. Met name denk ik dan aan de wat vale, wazige appels in een mand. Toch blijkt Cézanne heel wat meer op zijn repertoire te hebben staan dan alleen dat. De Franse schilder was een van de beroemdste Postimpressionisten, wiens werk en ideeën van invloed waren op de esthetische ontwikkeling van veel artiesten uit de twintigste eeuw en kunstbewegingen, in het bijzonder die van het Kubisme. De kunst van Cézanne, gedurende zijn leven niet in de gratie bij het publiek, ontgroeide het Impressionisme en daagde uiteindelijk alle conventionele waarden van schilderen in de 19de eeuw uit op het punt van persoonlijke expressie en de integriteit van schilderen zelf. Men noemde hem ook wel de vader van modern schilderen. Meer over Cézanne kunt u lezen en zien op: http://www.cezanne.com/.
Onderstaande kopie betreft een uitzicht op het L'Estaque, een nabij Marseille gelegen dorpje met uitzicht op de Middellandse zee, waar Cézanne enige tijd verbleef. Meer informatie over L'Estaque is te vinden op: http://www.estaque.com/.

* Cézanne; L'Estaque with Red Roofs (1883-1885)
- http://www.carelschouten.com/pastels/Cezanne1.jpg

Tot besluit kom ik wederom met een Keltische mandala. Die komen uit het boek van Klaus Holitzka (ISBN 90.73207.89.4) en ik vind ze allemaal heel prachtig, al is het jammer dat er weinig uitleg bij gegeven wordt. Daardoor begeleid ik elke mandala hieruit met een zelf geselecteerd Keltisch gedicht, ditmaal uit de Celtic Poetry Selection (http://www.wbaifree.org/radiofreeeireann/celtic.html)

SUN

Light pours forth on blinded eyes.
I face the truth of my demise.
I'll not resist, though pain is strong -
The ending notes of one last song.
Deprived of thought, my mind is numb.
At last this final day has come.
The hand of death wraps 'round my throat
As devils cloaked in sorrow float
Around my body, scorched by sin,
But I won't let the demons in.
The image of your face appears.
I cannot wipe away your tears.
They fall so gently to the ground
And say so much yet make no sound.
I reach out toward the brilliant sky.
I've lived enough. Now let me die.

* Keltische mandala 4
- http://www.carelschouten.com/pastels/mandalas/Keltische_mandala4.htm


Tot hier dit keer. Ik wens iedereen een heel fijne en voorspoedige week toe en nogmaals een frisse start van het nieuwe jaar!

Groetjes,


Carel.


© Carel Schouten, 2004