WWW.CARELSCHOUTEN.COM
home

Gedichten van Carel Schouten [83-92]

[<-- terug] [home] [verder -->]

opgaaf

83. Snel 'n beetje!
84. Wandeling door het park
85. Super
86. Boordevol
87. Een weg
88. Het struikelende paard
89. De vissenjacht
90. De afdaling
91. In het gras
92. Haast moed haast!

 

Snel ‘n beetje! [uitleg]

Er wordt geklopt
zonder omhaal
wegwezen

Je staat te dringen
onnodige zaken
aandachtspunt

Het verlangen is er
maar wees snel
’t is vluchtig

2003
 snel een beetje

 

Wandeling door het park [uitleg]


Het struweel laat zonnenstralen door
die mij verstrooid in het gezicht schijnen
tijdens het lopen in dit boeket aan geuren
bedenk ik mij de bron van groen ontsproten
van waaruit wij allen deze aarde bewandelen
En als ik dan zie hoe een meerkoet in ‘t kroos
een sliert onwetende kleintjes de weg wijst
en op het nabijgelegen grasveld een jongetje
in alle rust met een bal aan het spelen is
dan zeg ik tegen mezelf, wat een verrukking
dit verstilde moment in het stadse groen

2004
 wandeling door het park

 

Super [uitleg]

ronkend zwarte motoren
druppelend gladde olie
grijze wolken maken snelheid
het rubber plakt aan het asfalt
ik speer vooruit, duivel die ik ben
het landschap terzijde is een schim
er is geen stoppen aan de lopende machines
als eenmaal de adrenaline en de super vloeit

2004
 super

 

Boordevol [uitleg]

veel granen en maïskorrels
stukjes fruit gekonfijt
krenten en pitten
schieten eruit

even pauze
overwegen

een aanloop
een zinvol bestaan
dat steeds voller wordt
woorden en beelden springen

2004
 boordevol

Een weg audio

Ik zie een weg
Geen kompas heb ik nodig
Het is ver weg, maar de weg is er
Geen landkaart is nodig

Ik zie een weg
Aangegeven door rode stippen
Avanti a la strada!
Een pijl naar beneden

Ik zie een weg
Naar het dal
Naar de bewoonde wereld
Na bunkers en hekken

Ik zie het licht
Dat mij verder brengt
Ik leef niet eenmalig
Nee, leven is als over een weg, 
na iedere stip begint het opnieuw…

2001

 
 
Het struikelende paard

Drink je zat, kom op
We hebben lang te gaan
Eet je vol, kom op
We moeten nog ver

Hoe kom ik hieruit?
Het is niet wenselijk
Dat het zo nog langer doorgaat
Ik ben verstild, als een windstil meer

Toch moeten we verder
Slik, denk aan betere tijd
Val niet meer, doe het
Maar eens lekker ongestresst

2001

 
 
De vissenjacht

Cipressen en platanen
Een tuinhuisje, afgebrokkeld
Zonder ramen
Salamanders glippen voorbij
Langs de muren.
En daar staat het
Rechthoekige waterreservoir
Heerlijke forellen zwemmen
Van de ene naar de andere kant
Ze laten zich niet vangen
Hengels en schepnetten deren ze niet
En het is hun goed recht
De arme beesten

2001

 
 
De afdaling

Ik houd het niet meer
Het is zo heet
Ik houd het niet meer
Ik ben zo nat

De priemende zon
Weerkaatst op mijn metalen stuur
Ik ben verblind
En dan… hagel

Grote stenen vallen neer
Onder een boom ren ik
Ik ga onder mijn fiets liggen
En dan… naar beneden

Ja, de afdaling, zo fijn
Ik voel de wind langs mijn oren
Suizen
Dit is de beloning voor het
Zwoegen

2001

 
 
In het gras

Alles zwijgt rondom
Alleen het geruis van
Het gebladerte
Ik ben verstild

Alles lacht rondom
Grassprietje in mijn neus
Het dak van de hemel
Dondert naar beneden

Alles snijdt rondom
In het karton met een stanley-
mes
Dit komt nooit meer goed!

2001

 
 
Haast moed haast!

We hebben haast geen tijd
We moeten steeds maar door
Van winkeltje naar sinkel en zo voort

We hebben haast geen moed
We durven niet naar binnen
We moeten dan maar snel iets overslaan

We hebben haast geen tijd
De trein komt nooit te laat
Terwijl ik daar toch zo heel sterk op 
reken

2001
 
 

[<-- terug] [home] [verder -->]

Laatst gewijzigd: 29 februari 2004

[terug]