WWW.CARELSCHOUTEN.COM |
home |
[<--
terug] [home]
[verder -->]
opgaaf
73. Nummer in gesprek
74. Het laatste uur
75. Over hoge bergen
76. Stapeldol
77. En nu alles opschrijven
78. Het hart beweegt
79. Een grote ommetocht
80. Kom met me mee!
81. Hebben ze 'm?
82. Wegwitten
Nummer in gesprek [uitleg] |
| Mijn vriend is mijn vriend niet meer Nooit en te nimmer kan ik hem bereiken Hij lijkt zich af te schermen voor alles Mijn toenadering per post, mail, mobiel Waar kan hem zo zeer bezighouden Dat hij voor sociaal contact gesloten is Zou hij in een ver land zitten, verstoken Van enige middelen van communicatie Zou hem iets danig obsederen dat Zijn hele aandacht meer dan opslokt Heengegaan is hij niet, dat staat vast Maar wat is er toch met hem? Vraag ik Laten deze dichtregels een oproep zijn Om zich in een verstild moment tot mij Te richten 2003 |
|
Het laatste uur [uitleg] |
| Ik ben er helemaal klaar voor Om de grote overgang te maken Na nachtelang in mijn bed getobt Hoe het daar voor mij zou zijn Zal men mij met liefde benaderen Of beland ik in de vergetelheid? De tijd zal het zoals altijd leren En ik zal mijn mannetje zeker staan In een kakofonie van stemmen Al willen ze mij leren kennen Of praten ze volstrekt langs me heen Het zal me niet deren, ik ben ik 2003 |
|
Over hoge bergen [uitleg] |
| Het gevaar doemde aan de horizon op Ik steven er regelrecht op af en weet Dat wellicht mijn laatste uur nabij is De energie kolkt nu door je lichaam Je houding is afwachtend en berustend Laat mij op hoge bergen klimmen en Duizenden angsten doorstaan, want Zonder al te veel verzet zul je je er Zeker doorheen slaan, kijk in de ogen Van het gevaar, trotseer en overwin Balancerend op de richel van leven En dood trek jij je spoor en vooral Met veel verve laat jij achter je Al het beangstigende, bedreigende 2003 |
|
Stapeldol [uitleg] |
| Hoe kun je zover buiten de rails belanden En overhaast zulke domme dingen doen Het gewin lijkt ogenschijnlijk zeer nabij Maar de prijs die je naderhand betaalt Gaat welzeker boven de snelle baat uit Treed regel en wet toch niet met voeten Want later zul je dat wel zeker berouwen Maar als eenmaal het uur daar is schiet je Als een dwaas in het rond uit pure woede Zonder enige omzichtigheid, beste man Word maar stapeldol en doldriest, doch Beheers je voor het te laat is… 2003 |
|
En nu alles opschrijven [uitleg] |
| Raap al je krachten bijeen Het moment is thans daar Om je verhaal te vertellen Alles wat ooit gebeurd is Je sprokkelt van alles bijeen En laat het ergens rusten Maar pak nu de stronken En verbrand er het beste van Roer eens flink in de pap Haal er fluks de krenten uit En kauw er met plezier op Zo haal je het mooiste eruit Na bovenstaande voorbeelden Met aandacht aangehoord Pak je geïnspireerde je pen En gooi je het mooiste eruit Toch? 2003 |
|
Het hart beweegt [uitleg] |
| Het hart bonsde vóór het begin Niet wetend wat te verwachten Aangekomen bespringt me de Angst geweldig af te gaan tussen Al die pulserende spierbundels Maar zoals dat zo vaak gebeurt Lijkt de opgave al doende mee Te vallen en geeft het zelfs plezier Eindelijk investeer je weer in je Geliefde lichaam, en dat is het Transpireren, steunen en hijgen Meer dan waard! 2003 |
|
Een grote ommetocht [uitleg] |
| Zo uitermate slecht voorbereid Leidt meestal tot een groot fiasco Hutjemutje op elkaar gepakt met Mensen die hetzelfde lot als jij Met heel veel gefoeter ondergaan En uiteindelijk wordt onrust en Opwinding allerminst beloond De geduldige trekt aan het langste Eind en zit eerder lekker thuis Met de koffie 2003 |
|
Kom met me mee! [uitleg] |
| Het zonnetje schijnt vrolijk op ons neder Het maakt onze stemming stukken lichter Is er iemand die nu binnen zit te kniezen? Oh, neem me mee dichter naar het licht Waar uitgelaten massa’s dansen en springen En waar het gewoon is in jezelf te zingen Niet alleen kinderen maar ook de ouderen Is dat niet een cultuur waar jij thuishoort? Fluitend door de zonovergoten wijken Van de stad waar je zoveel van houdt Ik weet niet waar ik ben, maar wel weet ik Waar ik heen wil, daar waar het mooi is Bellen en ballonnen en een kleurenspectrum Dat zijn weerga niet kent 2003 |
|
Hebben ze ‘m? [uitleg] |
| Een klopjacht door het zand onherroepelijk stond ‘t vast dat het zegenvieren nabij is in schachten schuilen zinloos als de overmacht present is Nou goed bij de lurven gevat en nu wat nu deze kille dag? Het hoofd heeft een romp met armen, benen in ’t rond wordt gezwaaid met verderf Het wegebben kan duren want hebben ze ‘m wel echt? 2003 |
|
Wegwitten [uitleg] |
| ik schaaf en vijl tot in perfectie ik kan doorgaan tot het gekrakeel ik verpest papier dat bezoedeld is met doornen onleesbaar door iets kleins want fouten maken bestaat niet 2003 |
|
[<--
terug] [home]
[verder -->]
Laatst gewijzigd: 29 februari 2004