WWW.CARELSCHOUTEN.COM


home

Gedichten van Carel Schouten [73-82]

[<-- terug] [home] [verder -->]

opgaaf

73. Nummer in gesprek
74. Het laatste uur
75. Over hoge bergen
76. Stapeldol
77. En nu alles opschrijven
78. Het hart beweegt
79. Een grote ommetocht
80. Kom met me mee!
81. Hebben ze 'm?
82. Wegwitten

 

Nummer in gesprek [uitleg]


Mijn vriend is mijn vriend niet meer
Nooit en te nimmer kan ik hem bereiken
Hij lijkt zich af te schermen voor alles
Mijn toenadering per post, mail, mobiel
Waar kan hem zo zeer bezighouden
Dat hij voor sociaal contact gesloten is
Zou hij in een ver land zitten, verstoken
Van enige middelen van communicatie
Zou hem iets danig obsederen dat
Zijn hele aandacht meer dan opslokt
Heengegaan is hij niet, dat staat vast
Maar wat is er toch met hem? Vraag ik
Laten deze dichtregels een oproep zijn
Om zich in een verstild moment tot mij
Te richten

2003
nummer in gesprek

 

Het laatste uur [uitleg]


Ik ben er helemaal klaar voor
Om de grote overgang te maken
Na nachtelang in mijn bed getobt
Hoe het daar voor mij zou zijn
Zal men mij met liefde benaderen
Of beland ik in de vergetelheid?
De tijd zal het zoals altijd leren
En ik zal mijn mannetje zeker staan
In een kakofonie van stemmen
Al willen ze mij leren kennen
Of praten ze volstrekt langs me heen
Het zal me niet deren, ik ben ik

2003
het laatste uur

 

Over hoge bergen [uitleg]


Het gevaar doemde aan de horizon op
Ik steven er regelrecht op af en weet
Dat wellicht mijn laatste uur nabij is
De energie kolkt nu door je lichaam
Je houding is afwachtend en berustend
Laat mij op hoge bergen klimmen en
Duizenden angsten doorstaan, want
Zonder al te veel verzet zul je je er
Zeker doorheen slaan, kijk in de ogen
Van het gevaar, trotseer en overwin
Balancerend op de richel van leven
En dood trek jij je spoor en vooral
Met veel verve laat jij achter je
Al het beangstigende, bedreigende

2003
over hoge bergen

 

Stapeldol [uitleg]


Hoe kun je zover buiten de rails belanden
En overhaast zulke domme dingen doen
Het gewin lijkt ogenschijnlijk zeer nabij
Maar de prijs die je naderhand betaalt
Gaat welzeker boven de snelle baat uit
Treed regel en wet toch niet met voeten
Want later zul je dat wel zeker berouwen
Maar als eenmaal het uur daar is schiet je
Als een dwaas in het rond uit pure woede
Zonder enige omzichtigheid, beste man
Word maar stapeldol en doldriest, doch
Beheers je voor het te laat is…

2003
stapeldol

 

En nu alles opschrijven [uitleg]


Raap al je krachten bijeen
Het moment is thans daar
Om je verhaal te vertellen
Alles wat ooit gebeurd is

Je sprokkelt van alles bijeen
En laat het ergens rusten
Maar pak nu de stronken
En verbrand er het beste van

Roer eens flink in de pap
Haal er fluks de krenten uit
En kauw er met plezier op
Zo haal je het mooiste eruit

Na bovenstaande voorbeelden
Met aandacht aangehoord
Pak je geïnspireerde je pen
En gooi je het mooiste eruit
Toch?

2003
alles opschrijven

 

Het hart beweegt [uitleg]


Het hart bonsde vóór het begin
Niet wetend wat te verwachten
Aangekomen bespringt me de
Angst geweldig af te gaan tussen
Al die pulserende spierbundels
Maar zoals dat zo vaak gebeurt
Lijkt de opgave al doende mee
Te vallen en geeft het zelfs plezier
Eindelijk investeer je weer in je
Geliefde lichaam, en dat is het
Transpireren, steunen en hijgen
Meer dan waard!

2003
het hart beweegt

 

Een grote ommetocht [uitleg]


Zo uitermate slecht voorbereid
Leidt meestal tot een groot fiasco
Hutjemutje op elkaar gepakt met
Mensen die hetzelfde lot als jij
Met heel veel gefoeter ondergaan
En uiteindelijk wordt onrust en
Opwinding allerminst beloond
De geduldige trekt aan het langste
Eind en zit eerder lekker thuis
Met de koffie

2003
grote ommetocht

 

Kom met me mee! [uitleg]


Het zonnetje schijnt vrolijk op ons neder
Het maakt onze stemming stukken lichter
Is er iemand die nu binnen zit te kniezen?
Oh, neem me mee dichter naar het licht
Waar uitgelaten massa’s dansen en springen
En waar het gewoon is in jezelf te zingen
Niet alleen kinderen maar ook de ouderen
Is dat niet een cultuur waar jij thuishoort?
Fluitend door de zonovergoten wijken
Van de stad waar je zoveel van houdt
Ik weet niet waar ik ben, maar wel weet ik
Waar ik heen wil, daar waar het mooi is
Bellen en ballonnen en een kleurenspectrum
Dat zijn weerga niet kent

2003
kom met me mee

 

Hebben ze ‘m? [uitleg]


Een klopjacht door het zand
onherroepelijk stond ‘t vast
dat het zegenvieren nabij is
in schachten schuilen zinloos
als de overmacht present is
Nou goed bij de lurven gevat
en nu wat nu deze kille dag?
Het hoofd heeft een romp
met armen, benen in ’t rond
wordt gezwaaid met verderf
Het wegebben kan duren
want hebben ze ‘m wel echt?

2003
hebben ze hem

 

Wegwitten [uitleg]


ik schaaf en vijl
tot in perfectie
ik kan doorgaan
tot het gekrakeel
ik verpest papier
dat bezoedeld is
met doornen
onleesbaar door
iets kleins want
fouten maken
bestaat niet

2003
wegwitten
 

[<-- terug] [home] [verder -->]

Laatst gewijzigd: 29 februari 2004

[terug]