WWW.CARELSCHOUTEN.COM
home
WWW.CARELSCHOUTEN.COM |
home |
[<--
terug] [home]
[verder -->]
opgaaf
43. Angst in mij
44. Could be worse...
45. Met een defect valt te leven
46. Waar de zee het land beroert
47. Een gangbare melodie
48. Alles in kannen en kruiken?
49. Geef me je hand
50. Laat me over 't water lopen
51. De verte
52. Twee kussende vissen
Angst in mij [uitleg] |
| Grote ogen met kleine pupillen Het stroomt langs het lichaam Omhoog en klokt de lucht in Donkerrode kleuren krijgen Extra nadruk en voor mij Een groot gapend gat, en Het is wachten tot daar iets Onheilspellends uitspuwt en De huivering over mij aanstookt Geen medicijn is toereikend Om dit euvel te verzachten 2002 |
 |
Could be worse… [uitleg] |
| Laat het allemaal een beetje gebeuren De tijd leert ons algemeen een boel Als je wasmachine kapot gaat en al Je kleding is vuil, zeg dan bzzz Als je een lekke band hebt en je moet Gaan solliciteren, zeg dan bzzz Het is allemaal niet zo ernstig want Uiteindelijk kan ook jouw talent Toepassing vinden binnen het kader Van onze samenleving, Nou ja Mochten de tegenslagen toch Tegenvallen, tel dan tot tien en je voelt Je weer monter en de energie Komt spontaan toegevloeid 2002 |
 |
Waar de zee het land beroert [uitleg] |
| Rillend pakt ze zijn arm vast De golven spatten over ’t land Iedereen zit op daken of dijk Kletsnat van het kolkend water En dan hangt het leven aan een Dun draadje door de vochtige Agressie met man en macht niet Te temmen, alles is doorweekt Waar de zee het land beroert Ware men immer waakzaam Geef in dit geweld een kus Aan je geliefde, voor ’t laatst 2002 |
 |
Een gangbare melodie [uitleg] |
| Laten we het op de keper beschouwen Hoe werken de hoofden van het volk Wanneer er een muzikale noot komt Die herkenbaar, doch mystiek klinkt Wij zijn ledig zonder jou, mijn muze Wij struinen door een hol universum Kom nader en geef ons een warme kus De levenskrachten laden zich nu op Met natte ogen en zwaaiende handen Ervaren wij allen dezelfde kadans Oh wij gaan allen door de tunnel Of de brug die ons een nieuwe start brengt 2002 |
 |
Geef me je hand (Gib mir deine Hand)
[uitleg] |
| Er wordt een spel gespeeld Hand in hand staan wij Kijkend naar het tafereel Dat zich voor ons afspeelt Het is beangstigend maar Bevrijdend is het tegelijk Neem je positie in en Neem elkaars hand vast En laat de Grote Geest Zich over ons ontfermen 2002 |
 |
De verte [uitleg] |
| Wat zit men hier weg te kniezen Op het oude geplaveide land Terwijl zoveel te ontdekken valt Ver van hier in den vreemde Onmetelijke verte, rotsachtig Ik kan het verkeerd hebben Maar menigeen zal zijn hart Verpanden aan deze biotoop Waarom wil de mens nu altijd Verder, meer dan nu voorhanden Het is net als het universum Na een ver punt begint de verte Opnieuw opnieuw opnieuw 2002 |
 |
Twee kussende vissen [uitleg] |
| Een teder doch troebel schouwspel De realiteit wordt minder doorzichtig Toch razen hier energieën in ’t rond Die je aan alle kanten tintelend treffen Ons gevoel kabbelt en golft rustig Mee met de losspringende harten Van twee waterbewoners die langer Al veel langer dan wij rondzwemmen Op dit gevoelige bolletje da de naam Aarde draagt 2002 |
 check inspiratiebron |
[<--
terug] [home]
[verder -->]
Laatst gewijzigd: 29 februari 2004
