WWW.CARELSCHOUTEN.COM |
home |
[<--
terug] [home]
[verder -->]
opgaaf
153. Na het donker zie je het licht
154. Slechts de maan
155. Stad en land af
156. Etaleer je werk
157. Stuiterend door een lege kamer
158. Je in de luren laten leggen?
159. Sprankelende ingeving
160. Met het hart op de tong
161. Over een oudere heer
162. Terzijde ingehaald
Na het donker zie je het licht [uitleg] |
| Jarenlang is de lucht pikzwart Geen engel in de nabijheid Je bent moederziel alleen Maar toch geen medelijden Wens jij hierom te ontvangen Je weet dat je tijd zal komen Dat jij ook bloeien vermag Dat je in het hemelse licht Zal baden zonder kleding aan Gevrijwaard van de duisternis 2002 |
|
Slechts de maan [uitleg] |
| Slechts de maan begeleidt ons Bij onze vlucht hoog in ’t zwerk Je kijkt in je comfortabele stoel Hoe in het donker het licht van De maan en sterren reflecteert Op een dik pak grijze wolken Je buurman ligt al stil te slapen Af en toe hoor je een pieptoon Dan weer komt de stewardess Voor de belastingvrije waren Je bent in trance, kijkt naar het Scherm, alwaar te zien is boven Welk deel van de aardkloot Wij op dit moment hangen Zo onwerkelijk, je bent weg Helemaal weg uit het leven Je bent een vogel, los van alles 2003 |
|
Stad en land af [uitleg] |
| Je zoekt je werkelijk een ongeluk Een speldenprikje in een olifant Maar vastberaden blijf je zeker Een dag zul je wakker worden En je realiseren dat je het hebt Waar je al die tijd naar verlangde Wat andere mensen gratis krijgen Daar heb jij voor moeten vechten Maar vooral dat eindeloze zoeken In bossen, steden en grote velden Over paden en wegen en water Maar je zult het krijgen for sure 2003 |
|
Etaleer je werk [uitleg] |
| Zal ik je iets raars vertellen? Vaak ben ik bang geweest Om voor controle te gaan Bij schoolarts of opticiën Bang dat ik achteruit ga Over ’t hele vlak van mijn Functioneren. Maar nu Nu ik mij bloot ga geven Met heel persoonlijke zaken Ben ik rustig en hoopvol Dat mijn werk wellicht in De smaak zal vallen, Terwijl ‘t toch zo van mij is De angst blijft uit 2003 |
|
Stuiterend door een lege kamer [uitleg] |
| Buitelend kronkel je op en neer Comleet doorgedraaid rol je Over een spiegelglad oppervlak Geen kruimeltje brengt je in slip In het behang maak je putten Plasticide plasticiteit, dat ben je Tollend en wentelend deukend Het latex op het plafond doe je Wit op de vloer aan de wand Rusteloos kloterig object Wat denk je wel, druktemaker? In deze sereniteit 2003 |
|
Je in de luren laten leggen? [uitleg] |
| Een kopie van jezelf laten rondlopen Tot huilens toe toch bedrogen ben jij Toen jij ooit ter wereld werd gebracht God wilde eens een geintje uithalen Nou, hij heeft het geweten, niet soms? Maar ook zonder hem red je je fijn Je loopt op een zich uitrollende loper Maar daar misbruik van maken, dat Is niet jouw aard, nee je zet je in Stroopt je mouwen op, trekt je spoor en verzet vooral veel werk 2003 |
|
Sprankelende ingeving [uitleg] |
| Het vlees is taai geworden Het staat geenszins open Voor inductie van buiten Het Latijn blijk je voorbij Maar dan keert toch het tij Blakend loop je over straat Met het hoofd in de nek Een blauwe bol schijnt je Een herhaling van vroeger Herleeft op andere wijze Vol gloed bloos je het uit Je geduld werd bekroond 2003 |
|
Met het hart op de tong [uitleg] |
| Soms is het beter het zwijgen ertoe te doen Als je door iets of iemand hevig bewogen bent Laat gevoelens en aanvechtingen tot rust komen Kijk uw medemens goed aan, is die er klaar voor? Laat dan los wat je op je hart hebt en vraag steun Dat is wat men van een vriend mag verwachten In het bijzonder denk je aan het leed van een ander Dat gun je hem of haar niet, zo positief in het leven En dan komt van boven een zware domper, onzeker Ja onzekerheid knaagt aan je: hoe lang hoe zwaar nog Angst knaagt aan je, inderdaad de tijd die komen gaat Hoe het je ook vergaat, moge god te allen tijde met je zijn 2003 |
|
Over een oudere heer [uitleg] |
| Het is vooral de humor die hem doet leven Maar van binnen blijft het een somber man Ook al hangen buiten de slingers en ballonnen Jarenlang heeft hij in een blinde sleur geleefd Nu is meneer aan rust toe, maar om hem heen Doen zich minder jofele gebeurtenissen voor Hoe gaat hij ermee om, waar is zijn uitlaatklep? In schrijven aan zijn verre beschermeling Vindt hij troost en een glimlach op ’t gezicht 2003 |
|
Terzijde ingehaald [uitleg] |
| Je bent echt zo gefocust op je eigen ding Dat je denkt dat je van allen de beste bent Maar tracht dan die oogkleppen af te nemen En je zult je verbazen over andermans kunnen Wie ben jij nu, heremiet, een pietlut, niet? Spreid je vleugels en sta open, accepteer Dat jij ook een element bent in het spectrum Geenszins buitensporig bedeeld 2003 |
|
[<--
terug] [home]
[verder -->]
Laatst gewijzigd: 29 februari 2004