WWW.CARELSCHOUTEN.COM


home

Gedichten van Carel Schouten [153-162]

[<-- terug] [home] [verder -->]

opgaaf

153. Na het donker zie je het licht
154. Slechts de maan
155. Stad en land af
156. Etaleer je werk
157. Stuiterend door een lege kamer
158. Je in de luren laten leggen?
159. Sprankelende ingeving
160. Met het hart op de tong
161. Over een oudere heer
162. Terzijde ingehaald

 

Na het donker zie je het licht [uitleg]


Jarenlang is de lucht pikzwart
Geen engel in de nabijheid
Je bent moederziel alleen
Maar toch geen medelijden
Wens jij hierom te ontvangen
Je weet dat je tijd zal komen
Dat jij ook bloeien vermag
Dat je in het hemelse licht
Zal baden zonder kleding aan
Gevrijwaard van de duisternis

2002
na het donker

 

Slechts de maan [uitleg]


Slechts de maan begeleidt ons
Bij onze vlucht hoog  in ’t zwerk
Je kijkt in je comfortabele stoel
Hoe in het donker het licht van
De maan en sterren reflecteert
Op een dik pak grijze wolken
Je buurman ligt al stil te slapen
Af en toe hoor je een pieptoon
Dan weer komt de stewardess
Voor de belastingvrije waren
Je bent in trance, kijkt naar het
Scherm, alwaar te zien is boven
Welk deel van de aardkloot
Wij op dit moment hangen
Zo onwerkelijk, je bent weg
Helemaal weg uit het leven
Je bent een vogel, los van alles

2003
slechts de maan

 

Stad en land af [uitleg]


Je zoekt je werkelijk een ongeluk
Een speldenprikje in een olifant
Maar vastberaden blijf je zeker
Een dag zul je wakker worden
En je realiseren dat je het hebt
Waar je al die tijd naar verlangde
Wat andere mensen gratis krijgen
Daar heb jij voor moeten vechten
Maar vooral dat eindeloze zoeken
In bossen, steden en grote velden
Over paden en wegen en water
Maar je zult het  krijgen for sure

2003
stad en land af

 

Etaleer je werk [uitleg]


Zal ik je iets raars vertellen?
Vaak ben ik bang geweest
Om voor controle te gaan
Bij schoolarts of opticiën
Bang dat ik achteruit ga
Over ’t hele vlak van mijn
Functioneren. Maar nu
Nu ik mij bloot ga geven
Met heel persoonlijke zaken
Ben ik rustig en hoopvol
Dat mijn werk wellicht in
De smaak zal vallen,
Terwijl ‘t toch zo van mij is
De angst blijft uit

2003
etaleer je werk

 

Stuiterend door een lege kamer [uitleg]


Buitelend kronkel je op en neer
Comleet doorgedraaid rol je
Over een spiegelglad oppervlak
Geen kruimeltje brengt je in slip
In het behang maak je putten
Plasticide plasticiteit, dat ben je
Tollend en wentelend deukend
Het latex op het plafond doe je
Wit op de vloer aan de wand
Rusteloos kloterig object
Wat denk je wel, druktemaker?
In deze sereniteit

2003
stuiterend

 

Je in de luren laten leggen? [uitleg]


Een kopie van jezelf laten rondlopen
Tot huilens toe toch bedrogen ben jij
Toen jij ooit ter wereld werd gebracht
God wilde eens een geintje uithalen
Nou, hij heeft het geweten, niet soms?
Maar ook zonder hem red je je fijn
Je loopt op een zich uitrollende loper
Maar daar misbruik van maken, dat
Is niet jouw aard, nee je zet je in
Stroopt je mouwen op, trekt je spoor
en verzet vooral veel werk

2003
in de luren

 

Sprankelende ingeving [uitleg]


Het vlees is taai geworden
Het staat geenszins open
Voor inductie van buiten
Het Latijn blijk je voorbij

Maar dan keert toch het tij
Blakend loop je over straat
Met het hoofd in de nek
Een blauwe bol schijnt je

Een herhaling van vroeger
Herleeft op andere wijze
Vol gloed bloos je het uit
Je geduld werd bekroond

2003
sprankelend

 

Met het hart op de tong [uitleg]


Soms is het beter het zwijgen ertoe te doen
Als je door iets of iemand hevig bewogen bent
Laat gevoelens en aanvechtingen tot rust komen
Kijk uw medemens goed aan, is die er klaar voor?
Laat dan los wat je op je hart hebt en vraag steun
Dat is wat men van een vriend mag verwachten

In het bijzonder denk je aan het leed van een ander
Dat gun je hem of haar niet, zo positief in het leven
En dan komt van boven een zware domper, onzeker
Ja onzekerheid knaagt aan je: hoe lang hoe zwaar nog
Angst knaagt aan je, inderdaad de tijd die komen gaat
Hoe het je ook vergaat, moge god te allen tijde met je zijn

2003
met het hart op de tong

 

Over een oudere heer [uitleg]


Het is vooral de humor die hem doet leven
Maar van binnen blijft het een somber man
Ook al hangen buiten de slingers en ballonnen
Jarenlang heeft hij in een blinde sleur geleefd
Nu is meneer aan rust toe, maar om hem heen
Doen zich minder jofele gebeurtenissen voor
Hoe gaat hij ermee om, waar is zijn uitlaatklep?
In schrijven aan zijn verre beschermeling
Vindt hij troost en een glimlach op ’t gezicht

2003
over een oudere heer

 

Terzijde ingehaald [uitleg]


Je bent echt zo gefocust op je eigen ding
Dat je denkt dat je van allen de beste bent
Maar tracht dan die oogkleppen af te nemen
En je zult je verbazen over andermans kunnen
Wie ben jij nu, heremiet, een pietlut, niet?
Spreid je vleugels en sta open, accepteer
Dat jij ook een element bent in het spectrum
Geenszins buitensporig bedeeld

2003
terzijde ingehaald
 

[<-- terug] [home] [verder -->]

Laatst gewijzigd: 29 februari 2004

[terug]