WWW.CARELSCHOUTEN.COM |
home |
Op rolletjes [uitleg] |
| Niets is mooier Dan een blij kind te zien Zo eenvoudig lijkt het De juiste snaar te raken Een kleine wandeling Door een kleurig park Doet wonderen De kleine rent vooruit We hebben de tijd Het komt eruit Een ieder is het gegeven Al was het eenmaal Het geluk te proeven 2002 |
|
|
Kreten uit het duister Elk jaar is het weer even dichtbij De angst en het knagend verdriet Dat velen hebben doorstaan Waar wij alleen bij stilstaan We horen het geschreeuw van slachtoffers Als een echo in ons wezen Het minste dat wij kunnen doen Is even de vaart te minderen Twee minuten geen geboemel Het gepiep van trams stokt Alleen het geruis van het gebladerte En het gekwetter van het gevogelte 2002 |
Bombastisch gedonder [uitleg] |
| Er heerst een serene stilte Gepaard met sporadisch gekuch Dan ineens barst het los Bominslag na bominslag In een volstrekt losgeslagen ritme De zaal vibreert, mensen Houden hun handen voor de oren Een enkeling loopt weg Strompelt de trap af En dan ineens getetter en Rang rang geef hem van jetje Laat het publiek maar trillen Totdat het spannend wordt De dreunen worden tot een trance Waarin allerlei melodieën Tot een begrijpelijk geheel worden 2002 |
|
Aritmisch als de pest [uitleg] |
| Mijn belangstelling wordt gewekt Door abjecte maten en tonen Het feest wordt gelardeerd Met gegorgel en gerochel Het dondert en rommelt Het publiek is verbijsterd Gaapt naar de virtuoze muzikanten Wat zonde eigenlijk dat Zoveel muzikaliteit wegebt Uit de luchtroosters aan de wand 2002 |
|
Een feestelijk maal [uitleg] |
| Trek er een dag voor uit Je maakt er iets uitbundigs van Waar van gesmuld kan worden Een reeks winkels ga je langs Om overal zo vers en uitheems Mogelijke producten bij een Te rapen en als je bezig bent Proef je voor, je ziet hoe de Verschillende geuren en aroma’s Elkaar aanvullen en als een bundel Een smaakspectrum vormen Doe je ogen dicht en proef Hoe al dat heerlijks naar Binnen gaat en liefdevol in de maag… Chapeau voor de kok, dat is je op z’n minst toegewenst 2002 |
|
Men heeft het op u gemunt [uitleg] |
| U wordt in uw slaap gekweld Door boze vermetele geesten Die zich rond uw bed Samenscholen en u bedreigen Laat men u helpen en u Wegvoeren uit uw lijden U wordt opgesloten in een Kale kamer, waar niets kan Binnendringen en de geesten Kloppen op de deur, zo lijkt het Aleen hier bent u veilig 2002 |
|
Vlucht in het avontuur [uitleg] |
| Soms denk je geen straatsteen Houdt me hier vast, ik ben vrij Om de vleugels uit te slaan Weg van de sleur, ver weg Waar zul je terechtkomen Wie zul je ontmoeten Het is allemaal ongewis, Maar vol spanning is het Stel je jezelf voor in de trein Je rugtas op het bagagerek Op een zachte bank aan het raam Vliegt het landschap voorbij 2002 |
|
Groene pracht [uitleg] |
| Vochtig is de lucht De zeilen priemen uit Boven dijken en bosjes Vele molens wit en donker Verrijken de horizon Finse meren in miniatuur Een gebied om te watertanden Of om gewoon nuchter doorheen Te stiefelen 2002 |
|
Breek de muur af [uitleg] |
| Hoor je me soms niet De gekte is compleet Als ijzervijlsel dat op Een magneet kleeft Kleven de mensen zich Aan de muur Ze bespugen en bekladden Het teken van onvrijheid Een tijdperk ten einde Maar nog vers is het In ons geheugen In ons stervelijk bestaan Breek af de muur! Breek af die muur! 2002 |
|
Venga venga! [uitleg] |
| Laat het bloed kolken Sla de gordijnen open Ontsteek het licht en Zet die plaat op en Dans spring leef je uit Beneveld door het Opzwepend handgeklap Wacht niet langer meer En doe het nu, uit je sleur Van werk, eten, slaap 2002 |
|
Een beetje zoetsappig [uitleg] |
| Zachtjes aan kabbel je voort Maar zonder echte hardheid Een dagje luieren met niks Om handen pluk je de dag Je schommelt in je hangmat Enkel wat vliegjes onder De bomen en in de struiken Ja en dan een stuk chocola En een glaasje fris maakt Het compleet Geniet ervan Zolang het kan 2002 |
|
Uitwaaien [uitleg] |
| De buitenlucht heeft een helende werking Daar heeft een mens behoefte aan In tijden van opsluiting en afzondering Alle negatieve elementen waaien weg Na een verlies of mislukking is verdriet Nabij en zoek je troost en verzachting Ga naar buiten en ervaar de luchten Van het Hollandse platteland en strand Laat de bries van weiland of zee op je Werken en weet: het leven gaat door Jij bent een ster aan het firmament Die een troostende bries verdient 2002 |
|
Een krachtig lijnenspel [uitleg] |
| Je loopt door een rechthoekige wereld De lijnen lijken strak rechtdoor te gaan Maar na meerdere dimensies te zien Nemen de lijnen halverwege een hoek Net zo krachtig lopen de figuren Als je kijkt naar het plan van een nieuwe stad Of als je het hoofd naar beneden richt De ruiten van je eigen hemd bestuderend Door andermans hand wordt de lijnige wereld Tot leven gebracht door kleurige figuren Duidelijk van andermans hand afkomstig Lof zij gegeven aan dit hoekig universum 2002 |
|
Het verkleurend groen [uitleg] |
| Dralende metamorfose Verschuifend spectrum Van bonte felle kleuren De tijd is wederom rijp Loop eens een park in Laat de geuren je vatten Laat de schepen vliegen Van een geel-rode tint Zo lopende voort krijg je Inspiratie vloeit naar binnen Terug maak je een notitie Van de kosteloze bron 2002 |
|
Het geduld is op [uitleg] |
| Pak jullie spullen maar Het is gedaan en over Met dat gebakkelei Meldt het op het matje Van het onbetwiste Staatshoofd in moeilijke Tijden, dat ook nog Een vers begin staat ons Te wachten gezuiverd Van kwalijke elementen 2002 |
|
Wederzijdse raakvlakken [uitleg] |
| Zakelijk lijk je in een te storten Achter het computerscherm zeg je: Wat idyllisch is het hier, o Here Nooit meer stress of hectiek hier Ik lijk me te verwijderen maar Aanwezig blijf ik ten langen leste Aanleg in levenswijsheden komen Zeker weten van beide kanten Dus maak je geen zorgen, want Een basis is er, aan beide kanten En daartussen 2002 |
|
Tussen dier en mens [uitleg] |
| De dieren waren er eerder Miljoenen jaren zelfs Of voor de gelovigen Een à twee dagen maar Toch nog altijd eerder Roomden zij het land af En toen stond de mens op Langzaam verhief hij zich Van vier naar twee poten En poten werden benen Voorpoten werden armen En daar zijn nagels niet Zo vervaarlijk waren, Maakte hij speerpunten En daar zijn huid niet Zo beschermende was Maakt hij kleding van Alles wat hij verzamelde Los of vast 2002 |
|
Borrelende endeldarm [uitleg] |
| Wees tijdig ter plaatse, m’n beste Wanstaltige taferelen zijn hier Om zich aan jou te openbaren Doe je plastic handschoenen aan En ga diep in die glibberige massa Van bubbelende rouwe ingewanden Nauwelijks levensvatbaar te noemen Zo ook opereer ik in een computer Zoveel groene plaatjes betast ik Wellicht maak ik iets stuk of zo Laat deze jongen maar opereren Aan het oppervlak, met badschuim En een fles glassex met keukenrol 2002 |
|
Een exploderend boeket [uitleg] |
| Heldere uiteenspattende kleuren Scharlaken dekens, paarse lakens Vliegen aan het zwerk met punten Die zweven waar ‘t oog naar kijkt Vanaf een verhoging kijken wij Hoe zo dartelend en buitelend Een vonkenregen voortbeweegt Dieren loeien, blaffen en miauwen De hemel is plotseling flets Door de buitensporige rook alom Zo verjagen wij de boze krachten Die ons ’t afgelopen jaar Dwarszaten 2002 |
|
Een razende liefde [uitleg] |
| Met rozen achtervolg ik haar Zingen doe ik uit volle borst Geen nacht wil ik nog wachten Tot ik haar kan omsluiten In mijn begerige armen Sla dus de hoogste toon aan Die een ieder bereiken zal En verwittigen van het feit Dat wij nu bij elkander zijn 2002 |
|
Het mist iets… [uitleg] |
| Wat een sof om zoiets te horen De jury maakt het zich makkelijk Het is een dooddoener eerste klas Wel nauwelijks kun je met zoiets Je voordeel doen in het vervolg Eerder missen jullie wel degelijk Specificatie bij zo’n laf oordeel Maar ok, wij laten ons niet kisten Wij gaan door door en zullen Uiteindelijk in het muziekland Triomfantelijk zwaaien met de Scepter 2003 |
|
De grote stad in het nieuwe land [uitleg] |
| Cryptisch begin, laat zich makkelijk raden Tumult en rumoer aan de orde van de dag Tussen de aldaar geboren strijders en de Nieuw bijgekomen rechteloze broeders Laat immer het bloed op het lemmet zitten Als aandenken in vrede voor later tijden Diefstal, wegsnaaien door schoonheden Daarom zou men het welhaast goedkeuren Maar dan expandeert dit oord ongebreideld In de hoogte en de breedte in korte tijd Want wat is een eeuw nou helemaal? 2003 |
|
Vloeiende spraak [uitleg] |
| Adem diep in zonder hapering Voel vloeiend en glad je stem Breng daar de spraak op aan En doe het zonder hakkelen We boeken vooruitgang, vriend Het vermogen om te spreken Als Brugman zonder stop zit in je We scherpen je kunde aan Waan je op een snelle fiets Glijd als op rolletjes naar beneden Stel je zo jouw spreken voor En ook de woorden zullen glijden 2003 |
|
Op mijn geliefde oma [uitleg] |
| Woorden schieten mij tekort Om jullie allen te vertellen Wat mijn oma betekend heeft In de tijden dat het slecht ging Altijd was ze in haar schrijven Bij me met steun en ontroering Graag deel ik met mijn oma Wat me bezighoudt en beweegt Dat mag wel eens gezegd worden Ook nu ik in een nieuwe fase ben Denkt en leeft ze met me mee Dus ik hef het glas – op oma! 2003 |
|
Een grote bende [uitleg] |
| Je vindt wat je niet zoekt En je zoekt wat je niet vindt Dit vraagt om directe actie Maar hoe dan te beginnen? Bezem alles maar bij elkaar Open dan het schuine kastje Do it the easy way, zogezegd En in een wip lijkt het netjes Maar waarom makkelijk? Maak stapeltjes en sorteer Koop mappen en een ruifje En dan pas zal de bende Waarlijk zijn bestreden 2003 |
|
Aanpassing [uitleg] |
| Ga zitten achter je tafeltje en laat het komen Een slok koffie en een donut doen wonderen Maak je vooral niet druk om je uiterlijk Dat slijt met de jaren, maar wat in ’t vat zit Verzuurt niet, ga dus languit liggen en adem Adem de zoete lucht van bloemen in Bloemen zijn simpel, ze bloeien in pracht Maar zijn ook statisch, ze hebben geen plot Maar moet dat dan, is een verstild beeld Niet genoeg om de mensen te vermaken? 2003 |
|
Tegen het niet terugdraaibare [uitleg] |
| Hoe kan het dat je je gemachtigd voelt Mensen op hun einde te laten wachten Voor hen komt de dag des oordeels Op een geprikte datum ras naderbij Hoe zal hun leven gewogen worden? Waren er ook deugdzame momenten Of is het louter een aaneenschakeling Van boevenstreken en slechtheid Ik kan het me niet voorstellen. Kijk, Wanneer hij met me koffie drinkt Kan hij zich een goeie jongen betonen Wellicht is het een round character Geef hem toch, al is het in ’t gevang Een tweede kans 2003 |
|
Er is altijd iemand… [uitleg] |
| Weet dit goed, jonge vriend Als je om iets verlegen zit Kom dan bij mij en zeg dan Waarmee ik je kan helpen Want ik ben er altijd voor je Hoe je ook gevaren bent De deur staat voor jou open Altijd als je in de put zit Zo ook wanneer je ver bent Zal een helpende hand Immer nabij zijn voor jou Weet dat, vriend, de wereld Die wereld is niet zo wreed Als ze in eerste instantie Lijkt 2003 |
|
De stad rood verven [uitleg] |
| Kom aan mijn beste lotgenoot Wat hebben wij te verliezen Liederlijk lopen we in ’t rond En klinken op elk voorval Trek de stoute schoenen aan En pak er een pot verf bij We zullen allen eens tonen Hoe gerechtvaardigd wij De boel geheel rücksichtlos Op z’n kop zullen zetten En erna… gaan we chillen Uitgezakt in een fauteuil Met genotsmiddelen Ten overvloede in de hand 2003 |
|
Hoge bliksem [uitleg] |
| Bibberend tuur je naar de diepte Je evenwichtsorgaan rammelt Bewegende puntjes ver beneden Het bloed stroomt de ogen in De wind waait al je moed weg De dood lijkt nu zeer dichtbij Een verkeerde beweging en Het is gebeurt met de pret hier Je lijkt niet opgewassen tegen Dit duizelingwekkende feit En opluchting is in aantocht Wanneer je weer met vaste Voet op de grond staat en niet Door metaal raamwerk naar Beneden hoeft te staren, ja Liever vier en een halve meter Onder zeeniveau dan er ver Boven 2003 |
|
Het afscheid valt zwaar [uitleg] |
| Na al die lange dagen hier Ga je je toch wel hechten Aan je rol als rondleider Ineens lijk je te ontdekken Dat je eigen kikkerlandje Ook zeer mooi kan zijn En er gaat niets boven Het tonen van dat moois Aan een geïnteresseerde Die van verre is gekomen Zo zwaar valt dus het Einde van deze trip, maar Het zijn de herinneringen Die uiteindelijk blijven 2003 |
|
Kom maar uit je schulp [uitleg] |
| Wat zit je daar toch te kniezen Is de mooie wereld je te vreemd? Schuil je dan liever in het donker In de geur van vochtig kalksteen Ik ga jou binnenkort bezoeken Om je hoe dan ook over te halen De buitenwereld te verkennen Want er is daar veel schoonheid Die anders aan je voorbijgaat Verlaat dus je gesloten kring En vier met mij het leven! 2003 |
|
Een slaaf van de tijd? [uitleg] |
| Secondes kruipen op z’n langzaamst In momenten van hoostge beroering De minuten op het scherm duren eeuwig Het lichaamsvocht gutst langs de slapen Het is ongelooflijk heet in de omgeving De enige troost is het verbranden van Gewicht en de kletsnatte handdoek om Je schouders, stug zet je door tot het eind Onderworpen aan de wijzerplaat om je Pols denk je aan allerlei beloningen die Jij, slaaf van de tijd, dubbel en dwars Verdiend hebt, maar dan geenszins in De vorm van voedsel, neen slechts iets Dat het oog en het oor prikkelen zal 2003 |
|
Stad en land [uitleg] |
| Wat is het toch intrigerend Om ver terug te gaan in tijd En het o zo bekende land Met grijze en kleurige toetsen Opnieuw te gaan ontdekken Loofwoud in een straffe wind Kroos en eenden in de Gein Mondriaanse molens in ’t geel En dan het bonte kleurboeket Van Breitner de Amsterdammer Israëls exploreert Scheveningen Een rijke vrouw kijkt uit over De woelige baren en badgasten Terwijl bij Toorop in Katwijk Een boot de zee op wordt geduwd Aan mijn waarneming onttrekt Zich natuurlijk niet Malevich Die er met zijn licht portret ook Zeker mag wezen, en tot slot Johan Jongkind, die me denken Doet aan een goede kameraad, Schildert mooie gezichten op De Rotterdamse haven Mijn held is eigenlijk Redon Die werkt met mijn geliefde Materiaal: pastel! 2003 |
|
Wij die niet als anderen zijn [uitleg] |
| Laten we er geen geheim van maken Wij onderscheiden ons van de rest Door onze atypische denkbeelden Lak hebben wij ten dele aan de rest Als de zon een dag niet schijnen wil Dan gaan wij niet binnen zitten treuren Wij pakken onze biezen en reizen af Naar oorden die ons hogelijk bekoren Als het in ons hoofd een chaos is Dan brengen we niet alles op orde Maar we gaan te keer als beesten Zodat het tij als vanzelf keren zal Als onze leiders er niets van bakken Dan lezen wij niet klagelijk de krant Wij stappen terstond op de barricades Om het onrecht verbaal te lijf te gaan Wij onderscheiden ons van de rest Dat hoeven we niet te bewijzen Dat spreekt voor allen voor zich Dus beschouw dit gedicht maar als ongelezen 2003 |
|
Brugge [uitleg] |
| In vogelvlucht de kanteeltjes Bolle keitjes over het water geleid door de hoekige torens trekt de rode processie voorbij Alles is er voor de zoetkauw het sneeuwt neer op de ruiten niet van glas maar suikerdeeg snoep langs de vele kraampjes Door het stokoude gesteente een luikje om weg te blijven uit de massa van ’t gepeupel de eer aan God en deze stad 2003 |
|
Kuilen onderweg [uitleg] |
| in het holst van de weg ver weg de warmte kuilen te nemen middenin het loofrijk bos prikkels in het donker groen te trotseren met een sloep in het sop zout staat op de tong golven te breken klapwiekend in het zwerk dampen die bevochtigen lucht te verplaatsen 2003 |
|
Het raadsel van de sfinx [uitleg] |
| van syllabes naar woorden van woorden naar zinnen zinnen naar verhaal van crèche naar basisschool van basis naar middelbaar school naar universiteit van speen naar legosteen dan van stenen naar huis van huis naar tehuis van vier benen naar twee van twee stuks naar drie van drie naar… 2004 |
|
Vanonder de schaduw [uitleg] |
| De liquiditeiten vloeien niet in jouw aanschijn pijnlijk hang je af Maar de strijd geleverd ter verandering hiervan voor het eigen gewin Dit jaar wordt het jouwe eindelijk zal je triomferen je voelt het, onder de leden 2004 |
|
Uitmiddelpuntig [uitleg] |
| lang, oh zo lang lange wegen scheiden ons het zweet biggelt naar beneden het verschil in plaats schrijnend wij zijn weg, ver weg van elkaar buiten het koortsachtig pompend hart dat ons allemaal zo bijeen hield de passen laten een spoor achter een spoor dat zo uiteen ging lange afstanden tussen ons zullen altijd blijven lang, heel lang 2004 |
|
Terug in de schoolbanken [uitleg] |
| In het nachtelijk uur wordt ik teruggevoerd na jaren verstreken terug naar school toe zonder voor ogen enig eindpunt hiervan mijn vrienden van toen delen hetzelfde lot elke dag weer terug of eigenlijk nacht dus geen papier, diploma wat voor doel dan ook 2004 |
|
Een lied voor altijd [uitleg] |
| de akkoorden weerklinken in oneindigheid schallend ik hoor de tonen in de verte zonder horizon of begrenzing de muziek die altijd bij mij is waarin ik me drenken kan zonder begin of einde noten die gezongen worden een lied voor altijd 2004 |
|
Het versterven [uitleg] |
| het is net of ik uitgeknepen wordt geef, uitstraal zonder daarbij te nemen alhoewel ik dat zelf in de hand houd en wat komt er voor in de plaats? niets, ik onthoud mezelf van alles alleen kijken is mij geoorloofd maar dan zal er een dag komen dat ik gesterkt door mijn rigide abstinentie de winkel inloop en gewoon iets koop, en dat dat dan van binnen en buiten mag, een wit brood en daarbij een pak hagelslag 2004 |
|