WWW.CARELSCHOUTEN.COM |
home |
| Laat je niet kisten Laat je niet kisten Je komt eruit Wees niet te voorbarig Glinsterend is rijp Laat je niet kisten Je komt tot jezelf Nooit meer verdrukt Nooit meer vliegen Laat je niet kisten Je weet wel beter En je klapwiekt Nooit meer… de lucht in 2001 |
|
| Door donkere steegjes In het geniep sluipen ze De brandkastkrakers De blikskaters En dan zegt er een Met groot smoelwerk Inleveren die handel Of je bekoopt het En je opent hem En je ziet ’t is maar klatergoud en je springt van de hoge toren in de slotgracht en plons je gaat door naar het overwoekerde verwilderde labyrint van steegjes – holderdebolder vol kinderhoofdjes vol klamheid Daar sluip jij Heimelijk, in het geniep Weg 2001 |
|
|
|
|
|
|
|
| Mierzoet Het glijdt langs je tanden Ontzettende plak achterlatend Wat is je liever Dan een suikerspin In een draaimolentje 2001 |
|
| Oorverdovend mooi Mij erbij betrekken Hoe kom je erbij Ik ben weg, dat weet je toch Maar die ene avond Zo prachtig stond de maan Wist ik dat het zou komen Een oergeluid gromde Om zich heen Het rumoer der schepping Kolossale grepen Geraffineerd gevoelig En vooral ongelooflijk Hard En oorverdovend Mooi 2001 |
|
|
Hoe klein kun je ze krijgen? Hyper hype Huppeldepup Hoe hartelijk Hoe hatelijk Hele hamlappen Hengelen naar Hom, hemdje aan Het lijden Het einde hijgt In mijn handen 2001 |
|
|
Tweehonderd jaar vreugde We staan fier overeind Opgelet, zwarte koek! Dat varkentje zullen wij Wel wassen Weg van de ketenen Weg uit de nor Weg uit de kasten Ons vooruitzicht is Puik 2001 |
|
| Hoog boven de bergen Ruist en kolkt het Witte weerschijn op je bril Welk een klank heeft je stem Op de grote gevaarten der aarde Ergens in die grote massa’s Ben ik Ik ben alleen, Meester over het land Slechts de bellende koeien Vergezellen mij in mijn droom Zo sereen, zo helder, zo bijtend koud Kleum je, geniet je, Laat die koude kilte maar komen Ik ben wel wat gewend Ik kan het hebben, Meester die ik ben! 2001 |
|
De oude wijze [uitleg] |
| Zoals het de oude betaamt Trouw aan de tafelen Trouw aan de stenen Zoals het de wijze betaamt Niet wil ik wegzakken In zwier en zwang Niet wil ik loochenen Het wijze oude gezang Zoals wij het wensen Onverveerd en krachtig Neem de geschiedenis Voor een stukje toekomst Niet gaan wij kleineren Bagatelliseren, de tafelen Onze verwachting voor morgen De stenen ontrafelen 2001 |
|
|
Huiveringwekkend koud |
|
| Gevaarlijke tinteling In tweeën gesplitst Tweevoudig tweedracht Twinkeleren op de grens Tikken trippelen tweeërlei Tautologische tijgers Tegen toren en triomfboog Twee tonen twee tenen Tik tak tok trouw jij een Taaie tante 2001 |
|
Tem de motoren [uitleg] |
| Al die wagens om ons heen Gierende motoren Slippende banden Vroem ijlings langs ons heen Al dat geronk en geraas Ik ben zo klein, zo fragiel Wat doe ik hier op het pek Van het wegdek Elk van ons is dwaas Maar dan komt de dompteur Tem het geweld, tem het gebrul Laat ons in vrede gaan Over ‘t pek, naar onze stek Over de autobaan 2001 |
|
| Naar het binnenste van de aarde Roep in de diepte Uit de krochten der aarde Borrelt het rommelt het Uitnodigend af te dalen Geen weerklank uit de diepte De aarde fluistert ons toe Laag na laag steeds warmer De hitte van kolkend magma Hard en zacht in het diepe Tezamen vormen zij het geheim Een onderaardse civilisatie Van onbekende stille wezens 2001 |
|
|
Grijs is de lucht Grijs is de lucht Wit is het zand De bloemenman voorop Zwemt zo naar de overkant Grijs is het binnenste Niet wil ontluiken De gouden bloem, de stampers Ook ik moet in het diepe duiken Grijs is de wereld Zonder passie en verlangen Maar de stem zegt duidelijk Het komt uit hemelse gezangen 2002 |
|
|
Strammer Max Uit de kluiten gewassen Duitser van Diets bloed Ruikt de vlezige dampen Van zijn vette soortgenoot Vriendelijk en vijandig Beide kanten kennen wij Laten we zeggen dat het goed is Zolang de mat in de nek niet te lang is 2002 |
|
| Oefen
je suf Over de stof gebogen Die opdwarrelt Vloksgewijs Ploeter en zwoeg Rammelend rommelt Je maag Wat levert het op Oefen je suf ’t is niet te laat 2002 |
|
Een zwervende pixel [uitleg] |
Een pixel is een puntje op uw scherm Niet deelbaar, iets atomatisch dus Druk uw neus op het beeld en u ziet ze Hele petieterige deeltjes die alleen In combinatie met elkaar zin hebben Maar hoe ergerlijk is het te zien Dat een van die pixels het opgeeft En voor altijd een zwart puntje Op uw scherm achterlaat, stelt u voor Een zwart puntje op uw netvlies Maar bij mij is iets anders aan de hand Er is een zwart puntje op mijn scherm, Maar niet steeds op de zelfde plek Het zwerft rond van links naar rechts Als ik dat zie, loop ik naar buiten en zet ik het zelf ook op een dolen, om af te koelen of zo 2002 |
Een nare gebeurtenis [uitleg] |
| Niemand hoef ik te vertellen Hoe akelig het is iemand te Verliezen die je zo na is en Altijd geweest. Ik weet het De troost is schraal op een Moment van rouw maar kop Op, als ik je zeg dat hij niet Echt weg is maar met ons is In onze harten. Misschien Met dat besef is het mogelijk Op een goede dag om het Leven weer met beide handen te omhelzen 2002 |
|
Een asymmetrische noot [uitleg] |
| In tweeën gespleten op de grond Kruipen de gesplitste delen nader Hak er op in en daar zijn splinters Elk op elkaar lijkend maar iedere Splinter baant zijn weg, er zijn Verschillende krachten waardoor Ze aangestuurd worden en klinken Overal van boven naar beneden En voor straf voor deze disharmonie Wordt een klap uitgedeeld alle alle Trappen af naar de rivier 2002 |
|
Het gevreesde woord [uitleg] |
| Mensen proberen te ontwijken De gedachte aan rampspoed Dat ons dit juist moest treffen Is werkelijk ongelooflijk Maar daar is de onheilsbode Voor wie een ieder wegrent Vrezend voor dat ene woord Dat hen voor altijd splijt Van hun geliefde of naaste Maar luister naar deze stem Het leven kent geen begin Geen einds kent het niet, Het blijft een tijd in den vleze En dan vliegt het voort 2002 |
|
Wie bijt het spits af? [uitleg] |
| Iedereen staart wat voor zich uit Dralend en talmend voor ’t begin Geen lust om de nek uit te steken Als er geen winst te behalen is Door zitten we in een kringetje Ieder heeft zo zijn eigen verhaal Dat zwijgend toch verborgen blijft En niemand die er erg in heeft Maar kom, we gaan nu echt van start De laatsten zullen de eerste zijn En visa verse bovendien, dus welaan Ga maar met je billen bloot Monsieur, madame 2002 |
|
De vrijheid tegemoet [uitleg] |
| Na gevankelijk te zijn afgevoerd En een hele tijd gebromd te hebben Lacht de vrijheid je tegemoet De ketenen gaan los en de tralies open Maar ben je tot bezinning gekomen? In een lange, zo lijkt het ledige tijd Verval je niet rücksichtslos in herhaling? Wordt de verleiding je niet te groot? Merk ik enige ambivalentie in je stem? Volgens mij zit je weer op de wip Tussen goed en kwaad is een brede grens Een niemandsland zal jouw deel zijn 2002 |
|
De grote vogel slaat toe [uitleg] |
| Zo’n klein mannetje ben je Je zoekt vluchtig beschutting Onder een rijpe vrucht uit Een te schilderen stilleven Maar dan dreigt het gevaar Een groot gevaarte nog wel Met naarstig gekromde snavel Zoekend naar jou, de prooi Dan ineens word je wakker Een dromende streep tekent Zich af op je kunstwerk en Ineens komt daar de inpiratie Gratis aangevlogen… 2002 |
|
De snijdende kou [uitleg] |
| Een klepperende en ratelende kou Snijdt langs je neus en wangen Je laarzen knerpen in de sneeuw IJspegels hangen aan neus en kin Spijkerzolen hechten zich vast Aan een glibberijge laag van ijs Het wordt zwart voor je ogen Kijk uit dat je niet onder narcose Raakt van de bodemtemperatuur Want jouw leven is het toch waard Om in welzijn geleefd te worden Denk vooral aan hoe het zal zijn Thuis achter het warme kacheltje Je handen, voeten, oren en neus Smelten langzaam en worden Rood en gloeiend 2002 |
|
Op jacht naar het mijne? [uitleg] |
| Ich bin immer auf der Suche Doch ich weiß nie wonach Dauernd auf der Flucht Und dauernd auf der Jagd Nog steeds niet gevonden Waar ik zo naar verlang Wat zeker onontbeerlijk is Voor een waardig leven Al zal ik het nooit krijgen Het is voor mij voldoende Te weten dat her er is 2002 |
|
U heeft mail! [uitleg] |
| Van een onbekend maar dierbaar suject Krijgt u ladingen mail toegezonden Die u met veel toewijding beantwoordt Tot op een keer het woord ontmoeten valt Wat gaat u doen? Is het niet spannend? Straks is het een corpulent monster ofzo Maar goed, het uiterlijk van deze mailer Is van secundair belang, het gaat immers Om het mailen en chatten, jouw kameraad Een psychopaat? 2003 |
|
Jacht op een domicilie [uitleg] |
| De dagen gaan niet voorbij Zonder huizenbezoekjes Verschillen doen zich voor Kleine keuken groot bad Klein bad grote keuken Maar het belangrijkste is Het gevoel thuis te voelen In een eigen domicilie 2003 |
|
Afstammeling in een rechte lijn [uitleg] |
| Weggedoken in stoffige boeken Hopend op een zegenrijk verleden Van lieden waarvan jij afstamt Nota bene in rechte lijn, dat wel Roemruchtige voorvaderen die Strekken jou tot eer, m’n vriend Struin dus alle archieven af Boek een reis naar Salt Lake City En graaf je in je verleden, gezegend Zijn zij met een zeldzame achternaam Dat maakt het zoeken heel wat Specifieker 2003 |
|
Het gemeleerde straatbeeld [uitleg] |
| Wat is er mooier dan de bonte kleuren Van huid en kleding vermengd te zien Maar belangrijker nog zonder haat Tussen de verschillende groeperingen Wellicht is dit een utopiaanse visie Waar we alleen nog van kunnen dromen Nostradamus, profeet van verdoemenis Zeg ons iets positiefs beloofd deze vrede Tussen alle volkeren, laat ze samen leven Zeg te allen tijde neen tegen oorlog 2003 |
|
Geheim binnentreden [uitleg] |
| Dat doe je nog in geen vijftig jaar De geboden met voeten treden Daar rust te allen tijde een vloek op De grote wijzaard richt zijn staf Naar dat geheime verlichte vertrek Om daar binnen te kunnen moet je Eerst duizenden angsten doorstaan Babbel schrijvend in een boek met Interactie en wee de insecten, En o wee hen die versteend raken Een lot van lange stilte wacht hen Voor het feestmaal begint 2003 |
|
Een oom als geen ander [uitleg] |
| Zo sterk als hij zich altijd betoond heeft Nam je als kleine op de schoot en dikwijls Vertelde hij dan een mooi verhaal of mop Tussen zijn zussen en broers robuust Boegbeeld van de familie, altijd betrokken Bij het wel en wee van zijn naasten In wandelingen liep hij steevast voorop En zijn humor en vitaliteit zal altijd Gemist worden als hij niet meer hier is Maar wat we behouden is de herinnering Aan een mooi mens die hij voor velen was En is 2003 |
|
Leven in gevangschap [uitleg] |
| Afgezonderd van de natuurlijke biotoop Eten en slapen op vastgestelde tijden Kijk je droevig door het dikke glas heen Rol maar door het hooi als ware je niet hier Een traan biggelt langs je harige wang En ik krijg het langzaam met je te doen In het hoofd de vrije beelden op televisie Zo ben ook ik ontrukt van mijn vrijheid Gek he? Ik ben een vrij man met open deur Maar toch het gevoel beroofd te zijn Van alle denkbare menselijke privileges 2003 |
|
Wie goed doet… [uitleg] |
| Als je zoveel mogelijk naar het goede streeft Dan moet je inspanning toch beloond worden Dan zal God toch ooit eens nader tot je komen En je met zijn warmte en licht in liefde verrijken Lange tijden was je in een diepe duisternis gehuld Het was of er een zwart kleed over je heen lag Maar nu sta je op en realiseer je je: het kan beter Laat ik mijn omgeving, de mensen om mij heen Met respect bejegenen, mijn woning ga ik zalven En dan komt Gods geschenk wellicht vanzelf wel 2003 |
|
Voor altijd [uitleg] |
| De regen druipt langs je wangen Vergeten door familie en vrienden Gevangen in verkeerde handen Waar is de weg naar vrijheid nu? Die je ooit dacht te zijn ingeslagen Haast onherkenbaar veranderd Maar wat als je eens vleugels had? Dan opende je het raam en vloog Op weg naar de eeuwigheid 2003 |
|
De dorstige mens [uitleg] |
| Wij struinen over de straten Absorberen al het moois dat Zich terzijde aan ons voordoet Praten over schone zaken doet Er naar verlangen net zoals Denken aan genotsmiddelen De zinnen sterk kan beproeven Maar geduld is een groot goed Je wordt al maar dorstiger en Het genoegen zich te laven Is de beloning wel zo fijn 2003 |
|
Een vieze bedoening [uitleg] |
| Je loopt langs een gore sloot Je wilt graag je gal spuwen Over de smerigheid die zich Alom aan je manifesteert Er rijdt een huifkar voorbij Met stinkende kaas erin Je steekt prompt een stok In het wiel uit pure onvrede En dan wil je de stadsmuren Beklimmen, maar helaas Er wordt pek uitgegoten Over je reeds besmeurde Smoel 2003 |
|
Een tik van de molen [uitleg] |
| Wijzelijk ontspring je de dans En vier je je vrijheid van verre Wetend dat je het lot eigenlijk Alleen maar uit kunt stellen Want ooit is toch jou uur daar Dat jij een uitglijder zult maken En het verstand verlaat je dan Je zult zomaar holklap uitslaan Een tik van de molen krijg je Het gras zal dan paars uitslaan De koeien vliegen je ineens Heel wreed om de oren 2003 |
|
Bij het krieken van de dag? [uitleg] |
| Als in alle vroegte de wekker schalt Of de haan het hoogste lied zingt En jij nog in dromenland rondwaart Begint alles weer van voren af aan Elke dag een herhaling van hetzelfde Als jij in dit stramien gevangen bent Sta jij dan nog open voor uitwegen? Als jij ’s morgens je ochtendjas verruilt Voor je dagelijkse casual kledij en luim Denk jij dan nog wel eens aan mij? Of ben ik te ver uit je doen en laten weg En ben ik voorgoed uit je leven vervaagd Vraag ik je alleszins vrijblijvend 2003 |
|
Houd jezelf in toom [uitleg] |
| Tel nu langzaam tot tien Voel de gemoederen nu Langzaam tot rust komen Het is een paardenmiddel Als het je geenszins lukt Laat je dan benaderen Door gediplomeerde lui Met pillen en spuitjes Als dat geen succes heeft Volg dan nu dit advies Doe de stoute schoenen aan En ren de hel uit je lijf Na grote inspanning zul je Met je tong uit de mond Lopen en niet meer denken Aan wat je dwars zat ooit 2003 |
|
Het rode zwijn [uitleg] |
| Zo prachtig als daar de zon ondergaat In een door krekels betsjirpte avond Midden in de zomer hartje Toscane Het glooiende land met cypressen Roept op tot een verkoelende wandeling Waar lokale katten je bij vergezellen Op het pad geweerhulzen van ’t seizoen Over een oude schuur een salamander Nog goed weet ik die forellenvijver En dichtbij een roestende rode motor Die ik in de brandende zon schoonmaak Met een verkwikkend sproeiende tuinslang De met rode overspoelde avonden daar Staan toch in mij als de mooiste tijden Die in mijn bestaan de revue passeerden 2003 |
|
Varanca [uitleg] |
| Een bol lichtflitsen komt mijn kant op glimt geruststellend met een zachte toon het enige verband met het hemelse mij tot stille troost deze tedere klank In planken, kaarsjes waan ik mij weg maar is het licht hier dan hoor ik haar stem 2003 |
|
La ville détruite [uitleg] |
| Een schreeuw krijt de hemel Uitgeslagen naar boven kijkend hoe de zwarte regen ronkend kletst uithollend en vattend in ’t diepste zonder aankondiging in doodsstrijd Die verlamd wordt afgewend Maar dit trauma overleven gaat niet zonder litteken zelfs niet zonder gat 2003 |
Bij het beeldhouwerk ‘La ville détruite’ van Ossip Zadkine (1947) |
Guerrier [uitleg] |
| Het gekletter raakt de gevoelige snaren onbeholpen overeind lijkt wel geblutst maar toch rijzig voortvarend de piëdestal beheersd mijn bedekte vriend geen deernis in gestalte zo bekijkt men deze strijder en zie hoe veelvuldig hij lijkt 2003 |
Bij het beeldhouwerk ‘Guerrier’ van Shinkichi Tajiri (1982) |
Lago di Montepulciano [uitleg] |
| rietschoten schieten omhoog het gekwetter van watervogels klein juweel weerkaatst de zon vegetatie vormt het grensgebied tussen twee prachtige provincies laat mij hierheen vliegen, samen met de vogelsoorten die er leven aan het meer een habitat hebben kwetsbaar en niet geëvenaard laat het blauwe vlekje op de kaart spoedig visueel en tastbaar zijn 2004 |
|
Niemand weet het [uitleg] |
| In een vacuüm verkeren van onwetendheid en leegte langer dan de houdbaarheid die ethisch te billijken valt maar de waarheid komt met je jaren heus wel uit en dan weet ineens iedereen van het grootste geheim dat verborgen is gebleven zo voor het blote oog alleen van begin tot eind 2004 |
|
Wat onzichtbaar is [uitleg] |
| Hou me vast en vertel me van alles dat er vroeger was allemaal zo zeer aanwezig mooie dingen die waren voor het nu zo zoet voor mij Omhels me zoals toen de tijden die tastbaar waren nu reeds niet meer te voelen of te zien, maar koesteren geworden na lange jaren blijf ik wat onzichtbaar is 2004 |
|
Desolaat landschap [uitleg] |
| Teruggebracht tot de essentie grijze vlakken en kronkelend een rivier die ietwat oplicht eindeloze verte gesuggereerd hoe zou het zijn om hier eens te landen zomaar uit het niets? beginnen met houvast zoeken aan een enkele boom of struik vage geuren die je aantrekken duizenden stappen verwijderd de uitweg uit dit desolate oord 2004 |
|